Дигар сафар накунамгар ба дӯсти бозрасам

دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم

Ҳалоки хештани ин бас ки мекунад ҳавасам

هلاکِ خویشتن این بس که می کند هوسم

Бақои умр ҳаме хоҳам аз худои чандон

بقایِ عمر همی خواهم از خدا چندان

Ки рӯй дӯсти бубинами ҳамин муроди бисми

که رویِ دوست ببینم همین مراد بسم

Ҳаёт агар ба сар ояд умед ме дорам

حیات اگر به سر آید امید می دارم

Ки пеш дӯст шавад мунқатиъи пасини нафасам

که پیشِ دوست شود منقطع پسین نفسم

Фироқи ҳам ба ниҳоят расад вале ба висол

فراق هم به نهایت رسد ولی به وصال

Мусоидат накунад бахт аз он ҳамеи тарсам

مساعدت نکند بخت از آن همی ترسم

Ҳалоки аҳли назари шарбат мФорқт аст

هلاکِ اهلِ نظر شربتِ مفارقت است

Агар на зиндаи дилонро на теғи кишт ва на сам

اگر نه زنده‌دلان را نه تیغ کشت و نه سم

зи ёр давр фитодам чу андалеб аз гул

ز یار دور فتادم چو عندلیب از گل

Магар худоӣ бубахшад халоси азин қафасам

مگر خدای ببخشد خلاص ازین قفسم

Ту он мубин ки сафар кардам аз диёри ҳабиб

تو آن مبین که سفر کردم از دیارِ حبیب

Гараш з пеш бирафтам ҳануз бозпасам

گرش ز پیش برفتم هنوز بازپسم

Маро магӯӣ нзорӣ бар ӯ бидиҳ хотир

مرا مگوی نزاری بر او بده خاطر

Ба дайгарӣ ки иродат намеравад ба касам

به دیگری که ارادت نمی رود به کسم

Ба куфр ва дайн накунам илтифот дар ғами дӯст

به کفر و دین نکنم التفات در غمِ دوست

Вагар қабули надорӣ ба ҷони дӯсти қисм

وگر قبول نداری به جانِ دوست قسم