Бемори ишқро чаҳ мудово кунад табиб

بیمار عشق را چه مداوا کند طبیب

Таълими оқилонаи мадаи гӯи марои адиб

تعلیم عاقلانه مده گو مرا ادیب

Мо тавба дар муқобил исён наёварем

ما توبه در مقابل عصیان نیاوریم

Тамкини оқилони зи мҷонин буд аҷиб

تمکین عاقلان ز مجانین بود عجیب

Зуннор агар бабандам ва сокин шавам ба дайр

زنّار اگر ببندم و ساکن شوم به دیر

Моиему ишқ ва ҳарчӣ ишорат кунад ҳабиб

ماییم و عشق و هرچه اشارت کند حبیب

Дар дайни тавбаи мазҳаби мо ҳеҷ фарқ нест

در دین توبه مذهب ما هیچ فرق نیست

Аз тилсони миллати ислом бар салиб

از طیلسان ملت اسلام بر صلیب

Ореи ту бар маротиби ибдоъи толибӣ

آری تو بر مراتب ابداع طالبی

Аммо туро насиб накарданд аз он насиб

اما تو را نصیب نکردند از آن نصیب

Аҳвал ба ҳеҷ ваҷҳи набӯдаи сет рост бибин

احول به هیچ وجه نبوده ست راست ببین

Зин пеш гуфтаанд ки аъмо буд ғариб

زین پیش گفته اند که اعما بود غریب

Бо муддаӣ бигӯӣ нзорӣ ки рӯй дӯст

با مدعی بگوی نزاری که روی دوست

Пӯшида нест ало бар дида ӣ рақиб

پوشیده نیست الّا بر دیده ی رقیب