Чу боз кард сари дарҷи пургуҳари чашмам

چو باز کرد سر درج پرگهر چشمم

Ҳазор чашма равон мешавад з ҳар чашмам

هزار چشمه روان میشود ز هر چشمم

зи туф сина бисӯзад дами сабои нафасам

ز تفّ سینه بسوزد دم صبا نفسم

зи абри дидаи бипушади раҳи назари чашмам

ز ابر دیده بپوشد ره نظر چشمم

зи баси ситора ки шаб дар канор май резад

ز بس ستاره که شب در کنار می ریزد

Гумон барам ки сипеҳри омадаи сет дар чашмам

گمان برم که سپهر آمده ست در چشمم

Шавад чу баҳри канорами зи гиряи моломол

شود چو بحر کنارم ز گریه مالامال

Чунон ки мавҷ занад оби дида бар чашмам

چنان که موج زند آب دیده بر چشمم

Зҳоби дидаи зи як чашм меравад берун

زهاب دیده ز یک چشم می رود بیرون

Зулоли машраба ӣ ҷон аз он дигар чашмам

زلال مشربه ی جان از آن دگر چشمم

Ҳаёти мардумаки дидаро чу заъфӣ дошт

حیات مردمک دیده را چو ضعفی داشت

Ғизоаш кард зи полуда ӣ ҷигари чашмам

غذاش کرد ز پالوده ی جگر چشمم

Кунад ба тири мижаи дафъи хоб ҳар соъат

کند به تیر مژه دفع خواب هر ساعت

Ба хира бар сари оби афканди сипари чашмам

به خیره بر سر آب افکند سپر چشمم

Ҳаё намекунад аз рӯй халқ ва маъзӯр аст

حیا نمی کند از روی خلق و معذور است

Чунин ки хира шудаи сет аз ҷамоли хури чашмам

چنین که خیره شده ست از جمال خور چشمم

Мурассаъоти магари зода ӣ ду чашм ман аст

مرصعّات مگر زاده ی دو چشم من است

Аз он ҳамеша бимонада сет дар гуҳари чашмам

از آن همیشه بمانده ست در گهر چشمم

Рақиб гуфт нзории сарат наме бояд

رقیب گفت نزاری سرت نمی باید

Назар ба рӯй накӯ мекунад магари чашмам ?

نظر به روی نکو می کند مگر چشمم؟

Назари зи ғамза ӣ таркона брнхўоҳм дошт

نظر ز غمزه ی ترکانه برنخواهم داشت

Агар кунанд ба гзлки зи сар ба дар чашмам

اگر کنند به گزلک ز سر به در چشمم