Агар ишқ ту шуд дар хӯни ҷонам

اگر عشق تو شد در خون جانم

Қазо аз хештан чун бигузаронам

قضا از خویشتن چون بگذرانم

Надории мастии ман ҳӯшёрӣ

نداری مستیِ من هوشیاری

Ки аз мабдаии фитрати ҳам чунонам

که از مبدای فطرت هم چنانم

Гарави бандам ки ҳар оқил ки зулфат

گرو بندم که هر عاقل که زلفت

Бибинад дар ншўрди ман бимонам

ببیند در نشورد من بمانم

зи дастами барнамеи хезади нисорӣ

ز دستم برنمی خیزد نثاری

Надонам то чаҳ дар поят фишонам

ندانم تا چه در پایت فشانم

Дилам оўизшӣ дорад ба зулфат

دلم آویزشی دارد به زلفت

Ғамат омезишӣ дорад ба ҷонам

غمت آمیزشی دارد به جانم

Тамаъ дорам замини бӯсӣ дигар бор

طمع دارم زمین بوسی دگر بار

Агар муҳлат диҳад даври замонам

اگر مهلت دهد دورِ زمانم

Умедам боз медорад хаёлат

امیدم باز میدارد خیالت

Бакӯшам ҳам магари зойеъи нмонм

بکوشم هم مگر ضایع نمانم

Замона гарчи ҳам тавсан рикоб аст

زمانه گرچه هم توسن رکاب است

Магар бар бахт гирданд Аннанам

مگر بر بخت گرداند عنانم

Дилам обӣ кунад ҳар рӯз дар гул

دلم آبی کند هر روز در گِل

Вазин пас сар нахоҳам шаст донам

وزین پس سر نخواهم شست دانم

Бидон май орадами ғайрат ки норад

بدان می آردم غیرت که نارد

Дигар номи нзорӣ бар забонам

دگر نام نزاری بر زبانم