Бор дигар азм сафар ме кунам

بار دگر عزم سفر می کنم

Барги раҳ аз хӯн ҷигар ме кунам

برگ ره از خون جگر می کنم

Май рӯм аз кӯии ту гӯйии магар

می روم از کوی تو گویی مگر

Бар сари алмос гузар ме кунам

بر سر الماس گذر می کنم

Беҳтар аз ин нест ки бо бахти хеш

بهتر از این نیست که با بخت خویش

Беш нкўшм чу бтар ме кунам

بیش نکوشم چو بتر می کنم

Оҳ ки ҳар бор кунам тавба Эй

آه که هر بار کنم توبه ای

Аз сафару бози з сар ме кунам

از سفر و باز ز سر می کنم

Ростӣ онаст казин нави баҳор

راستی آن است کزین نو بهار

Тавба кунам рӯз дигар ме кунам

توبه کنم روز دگر می کنم

Роҳи зарурии сет агар май рӯм

راه ضروری ست اگر می روم

Сабри маҷозии сет агар ме кунам

صبر مجازی ست اگر می کنم

Мушкилам инаст ки ин захми хор

مشکلم این است که این زخم خار

Аз варақи вирд сипар ме кунам

از ورق ورد سپر می کنم

Хоб ва хӯрам нест ки аз оби чашм

خواب و خورم نیست که از آب چشم

Хоки манозили гул тар ме кунам

خاک منازل گل تر می کنم

Гарчи хаёласт вале то ба рӯз

گرچه خیال است ولی تا به روز

Шаби ҳамаи шаб бо ту саҳар ме кунам

شب همه شب با تو سحر می کنم

Бистару болини нзорӣ ба хӯн

بستر و بالین نزاری به خون

Аз мижаи дарёӣ Хизр ме кунам

از مژه دریای خضر می کنم

Ғоят куфраст ба имони ман

غایت کفرست به ایمان من

Ҷуз ба ту дар ҳар ки назар ме кунам

جز به تو در هر که نظر می کنم

Ҳар чаҳ ба ҷузи ишқи ту ва меҳр туаст

هر چه به جز عشق تو و مهر توست

Аз дили пурдард ба дар ме кунам

از دل پردرد به در می کنم