эй боғбон самоъ кун овози андалеб

ای باغبان سماع کن آواز عندلیب

Раҳми ор бар дили гилаи пардози андалеб

رحم آر بر دل گله پرداز عندلیب

Бо сӯз ӯ бисоз ки ҳам бар ту воҷиб аст

با سوز او بساز که هم بر تو واجب است

Даҳ рӯза ӣ риояти эъзози андалеб

ده روزه ی رعایت اعزاز عندلیب

Чун оҳи ошиқони зи ҷафоӣ ту ме расад

چون آه عاشقان ز جفای تو می رسد

Дар осмони шикояти овози андалеб

در آسمان شکایت آواز عندلیب

Бигзор то бинозад бар рӯй гули дамӣ

بگذار تا بنازد بر روی گل دمی

Ҳарчанд боғбони набарди нози андалеб

هرچند باغبان نبرد ناز عندلیب

Хуши хуш хурӯш мекунад аз сари ғунчаи гул

خوش خوش خروش می کند از سرّ غنچه گل

Май боядаш ки фош кунад рози андалеб

می بایدش که فاش کند راز عندلیب

Чун рози андалеби згл фош ме шавад

چون راز عندلیب زگل فاش می شود

Пас гул буд ҳар оинаи ғаммози андалеб

پس گل بود هر آینه غماز عندلیب

Ҳарчанд май наад гули раъно ба танзи хор

هرچند می نهد گل رعنا به طنز خار

Раъно тараст шева ӣ таннози андалеб

رعنا تر است شیوه ی طناز عندلیب

Ровӣ гуфтаҳои латиф манаст ӯ

راویّ گفته های لطیف من است او

Ин достон якеаст зоъҷози андалеб

این داستان یکیست زاعجاز عندلیب

Ман ҳам чу Хизри рехта дар ком ӯ зулол

من هم چو خضر ریخته در کام او زلال

Ту ҳам чу сайли хона бар андоз андалеб

تو هم چو سیل خانه بر انداز عندلیب

Оҳанги зери зори нзории сўзнок

آهنگ زیر زار نزاریّ سوزناک

Дастури сохтаи сети магари сози андалеб

دستور ساخته ست مگر ساز عندلیب

Бар гирди хам буд ҳамаи паргори ман чунонк

بر گرد خم بود همه پرگار من چنانک

Болои гул буд ҳамаи парвози андалеб

بالای گل بود همه پرواز عندلیب