Мо низ қиёмат ки бигуфтанд бидидем

ما نیز قیامت که بگفتند بدیدیم

Бо ҳур нишастем ва ба фирдавс раседем

با حور نشستیم و به فردوس رسیدیم

Зон май ки ҳалоласт чунон масти ббўдим

زان می که حلال است چنان مست ببودیم

Каз ҳарчӣ ҳалоласт ва ҳаром аст буридем

کز هرچه حلال است و حرام است بریدیم

Мисатон аластем вале нафии гумон ро

مستان الستیم ولی نفی گمان را

Бо халқ намудем ки бе худ знбидим

با خلق نمودیم که بی خود زنبیدیم

Об Хизр ӣнҷост ки моием вале чашм

آب خضر اینجاست که ماییم ولی چشم

Борӣки назар буд сар чашма надидам

باریک نظر بود سر چشمه ندیدم

Аввал ба дами аҳл улувва ғарра набудем

اول به دم اهل علو غره نبودیم

Сӯрӣ ба ҷаҳон дар зср ҷаҳл дамидем

صوری به جهان در زسر جهل دمیدیم

Дигар ба вараъи ҷома ӣ томот надузем

دیگر به ورع جامه ی طامات ندوزیم

Як ранги ббўдиму дутои бдридим

یک رنگ ببودیم و دوتایی بدریدیم

Ту худ манеҳ эй хоҷа ки мо ҳам чу гуруҳа

تو خود منه ای خواجه که ما هم چو گروهه

Бо охири сарришта ӣ худ боз давидем

با آخر سررشته ی خود باز دویدیم

Он бори кажӣ буд ки бе фоидаи умрӣ

آن بار کژی بود که بی فایده عمری

Аз ақл ба танбеҳу ситам май тлбидим

از عقل به تنبیه و ستم می طلبیدیم

Девонаи ббўдими нзорӣ ва маҳол аст

دیوانه ببودیم نزاری و محال است

Умед ба ҳушёрии он меки чашидем

امید به هشیاری آن می که چشیدیم

Гар фоида ӣ дигарат аз ишқ набошад

گر فایده ی دیگرت از عشق نباشد

Охир на бад-ӣни восита аз худ брҳидим

آخر نه بدین واسطه از خود برهیدیم