Охир бамурдам аз ғамат эй зиндагонӣам

آخر بمردم از غمت ای زندگانیم

Дарёб агар на дард ва дариғо ҷавонем

دریاب اگر نه درد و دریغا جوانیم

Ҳеҷ аз худо натарсӣ ва раҳмат наме кунӣ

هیچ از خدا نترسی و رحمت نمی‌کنی

Бар оҷизӣ ва бе касе ва нотавонем

بر عاجزی و بی‌کسی و ناتوانیم

Ҳаргиз ниҳоятӣ накунад сари гаронят

هرگز نهایتی نکند سر گرانیت

Ҳаргиз ба ғоятӣ нарасад меҳрбонем

هرگز به غایتی نرسد مهربانیم

Сар брнагирам аз пас дар гурзи пеши худ

سر برنگیرم از پسِ در گرز پیشِ خود

Ҳам чун саг аз муқобил масҷид баронем

هم‌چون سگ از مقابلِ مسجد برانیم

Хуш хуш бсухтам чу сапанди ор чаҳ рӯзу шаб

خوش خوش بسوختم چو سپند آر چه روز و شب

Бо оби дида бар сар оташ нишонем

با آبِ دیده بر سرِ آتش نشانیم

намесӯзем бар оташи ҳиҷрони равои мадор

می‌سوزیم بر آتشِ هجران روا مدار

Як раҳ ба хештан бирасон гар тавонем

یک ره به خویشتن برسان گر توانیم

Тарсам ки дар фироқи ту ногуҳ аҷал расад

ترسم که در فراقِ تو ناگه اجل رسد

Бозоиӣу з халқ наёбӣ нишонем

بازآیی و زِ خلق نیابی نشانیم

ё саъй кун ки пеши аҷали бозёбмт

یا سعی کن که پیشِ اجل بازیابمت

ё ҷаҳд кун казин ҳамаи ғам во Раҳонем

یا جهد کن کزین همه غم وا رهانیم

То кӣ ба ҷони расми зи ту охири нзорё

تا کی به جان رسم زِ تو آخر نزاریا

Рӯзӣ буд магар ки ба ҷонони расонем

روزی بود مگر که به جانان رسانیم