Ёр бо мо ҳар чаҳ гуяд он кунем
یار با ما هر چه گوید آن کنیم
Ҳар чаҳ фармоед ба ҷон фармон кунем
هر چه فرماید به جان فرمان کنیم
Ақлу нафасу ҷону ҷисму дайну дил
عقل و نفس و جان و جسم و دین و دل
Бар ҳавои кеш ӯ қурбон кунем
بر هوایِ کیشِ او قربان کنیم
Хешро дар киштӣ Нӯҳ афканем
خویش را در کشتیِ نوح افکنیم
Хештанро эмин аз тӯфон кунем
خویشتن را ایمن از طوفان کنیم
Аз муроди хеши берун омадан
از مرادِ خویش بیرون آمدن
Гарчи душвораст мо осон кунем
گرچه دشوارست ما آسان کنیم
Гоҳи сувари ҳасани ҷонони дрдмим
گاه صورِ حسنِ جانان دردمیم
Гоҳ бар номаҳрамон товон кунем
گاه بر نامحرمان تاوان کنیم
Дар ҷавоби соилон чун оҷизем
در جوابِ سایلان چون عاجزیم
Ҳам ба хомӯшии баён он кунем
هم به خاموشی بیانِ آن کنیم
Чун як андозон хадангӣ бификанем
چون یکاندازان خدنگی بفکنیم
Пас чу устодони камон пинҳон кунем
پس چو استادان کمان پنهان کنیم
Бар намеояд ба саъйу ҷаҳди мо
بر نمیآید به سعی و جهدِ ما
Чорае кин дардро дармон кунем
چارهای کاین درد را درمان کنیم
Миннатӣ натавон ниҳодангар ҳазор
منّتی نتوان نهادن گر هزار
Ҷони ширин дар сар ҷонон кунем
جانِ شیرین در سرِ جانان کنیم
Гар муяссар нест каз асрори ҳақ
گر میّسر نیست کز اسرارِ حق
Пеш ҳар каси шамае бурҳон кунем
پیش هر کس شمّهای برهان کنیم
Чун нзорӣ гуфт бояд дар ҷавоб
چون نزاری گفت باید در جواب
Ман намедонам ҳамин мизон кунем
من نمیدانم همین میزان کنیم