Баҳр ишқаст ин ва дар ваии мавҷи биму ҷон

بحر عشق است این و در وی موج بیم و جان

Грндории тарки ҷони бории сари худ гири ҳон

گرنداری ترک جان باری سر خود گیر هان

Ошиқон дар қулзум ишқанду киштӣ бар канор

عاشقان در قلزم عشقند و کشتی بر کنار

То киро беруни баради мавҷи ҳидоят аз миён

تا که را بیرون برد موج هدایت از میان

Тоқат мавҷӣ надорад бади дил ва аз баси ғурур

طاقت موجی ندارد بد دل و از بس غرور

Дар димоғи афкандаи чандон бод ҳамчун бодбон

در دماغ افکنده چندان باد همچون بادبان

Дӯстонаш хор бинмоӣанд худроу ҳақир

دوستانش خوار بنمایند خود را و حقیر

Роз худ доранд аз кӯтаҳи назари доими ниҳон

راز خود دارند از کوته نظر دایم نهان

Салтанат бигузашт Кайхусрави ҷаҳон бадрӯд кард

سلطنت بگذشت کیخسرو جهان بدرود کرد

Ҳаркас аз ҳикмат надонад то куҷо рафт ӯ чунон

هرکس از حکمت نداند تا کجا رفت او چنان

Марди ҷонони дӯсти ҷони душман буд молоклом

مرد جانان دوست جان دشمن بود مالاکلام

Боязидӣ ё язидӣ ҳар ду бӯдан кӣ тавон

بایزیدی یا یزیدی هر دو بودن کی توان

Мӯсоу чӯбу шубони фиръавн ва чандон салтанат

موسی و چوب و شبان فرعون و چندان سلطنت

Ту ндонӣ лек ӯро ҳикматӣ бошад дар он

تو ندانی لیک او را حکمتی باشد در آن

ӯ тавонад вонамӯди осори сунъ аз сари ғайб

او تواند وانمود آثار صنع از سر غیب

Варна ҳаргиз кӣ тавон додани нишон аз бе нишон

ورنه هرگز کی توان دادن نشان از بی نشان

Ман нахоҳам ҳаргиз афкандани сипар аз рӯй аҷз

من نخواهم هرگز افکندن سپر از روی عجز

Гарчи ҳар кас дар нзорӣ мекашад теғи забон

گرچه هر کس در نزاری می کشد تیغ زبان

Оташӣ дорам ки мисўзондм эй хоми табъ

آتشی دارم که میسوزاندم ای خام طبع

Ман ба дарёии муҳаббат ғарқаам ту бар карон

من به دریای محبت غرقه ام تو بر کران