Гар ҳеҷ ишқат аз дар ногуҳ дар ояд эй ҷон

گر هیچ عشقت از در ناگه در آید ای جان

Вази ман маро ба як раҳи андар бояд эй ҷон

وز من مرا به یک ره اندر باید ای جان

Дасти муроди барадами худ бо адами супурдам

دست مراد بردم خود با عدم سپردم

Рафтан ба роҳи ваҳдат бо худ нишоед эй ҷон

رفتن به راه وحدت با خود نشاید ای جان

Гуҳи гуҳ чаҳ бошад охиргар сайқалӣ ба раҳмат

گه گه چه باشد آخر گر صیقلی به رحمت

Зоиинаҳ ӣ вуҷӯдам зангӣ задойад эй ҷон

زآیینه ی وجودم زنگی زداید ای جان

Бинавоз ҷони моро як раҳ ба лутфи ширин

بنواز جان ما را یک ره به لطف شیرین

Вар низ талхи гӯйӣ ҷон мефазояд эй ҷон

ور نیز تلخ گویی جان می فزاید ای جان

Бо мо рақиби Кувайти сад гӯна кӣна дорад

با ما رقیب کویت صد گونه کینه دارد

Набӯд аҷаби зи ақрабгар май гзоид эй ҷон

نبود عجب ز عقرب گر می گزاید ای جان

Чашмат ба як киришмагар боядаш ҳам ин ҷо

چشمت به یک کرشمه گر بایدش هم این جا

Боби биҳишти сармад бар мо кушояд эй ҷон

باب بهشت سرمد بر ما گشاید ای جان

Дар гули ситони ишқат чун булбулони нзорӣ

در گل ستان عشقت چون بلبلان نزاری

Бар шохсори шавқат хуш месарояд эй ҷон

بر شاخسار شوقت خوش می سراید ای جان

Вирдаши ҳамин ки охири ҳам ту тамоми гардон

وردش همین که آخر هم تو تمام گردان

Аз моу хизмати мо чизе набояд эй ҷон

از ما و خدمت ما چیزی نباید ای جان