эй ки набӯдӣ шабии мӯниси ғами хўоргон

ای که نبودی شبی مونسِ غم‌خوارگان

Раҳм кун охири дамӣ бар дил бе чорагон

رحم کن آخر دمی بر دلِ بی‌چارگان

Бас ки кашидам ситам аз зулмоти фироқ

بس که کشیدم ستم از ظلماتِ فراق

Чанд кунад эҳтимоли ҷаври ситами корагон

چند کند احتمال جورِ ستم‌کارگان

То зи ?бирт рафтаам аз нами хӯни сиришк

تا ز برت رفته‌ام از نمِ خونِ سرشک

Хушк нашуд ҳаргизами сафҳаи рухи соргон

خشک نشد هرگزم صفحه رخ‌سارگان

Хастаи дилӣ носабур дорам ва донам ки нест

خسته‌دلی ناصبور دارم و دانم که نیست

Дар раҳи ишқи эҳтимоли кори сабки соргон

در رهِ عشق احتمال کارِ سبک‌سارگان

Наъраи занам то ба рӯз аз ғами ҳиҷрон чунонк

نعره زنم تا به روز از غم هجران چنانک

Хира бимонанд шаби маҷмаъи сайёрагон

خیره بمانند شب مجمع سیّارگان

Бо ҳамаи дарди фироқ бо ҳамаи заъфи димоғ

با همه دردِ فراق با همه ضعفِ دماغ

Ҳеҷ намегирадам таъна ӣ назорагон

هیچ نمی‌گیردم طعنه ی نظّارگان

Ёд нзорӣ макун то чаҳ кушояди азу

یاد نزاری مکن تا چه گشاید ازو

На ки надорӣ дигар ҳам чу вай аз ёргон

نه که نداری دگر هم چو وی از یارگان