Чаҳ май хоҳии паёпаии аҳд бастан
چه میخواهی پیاپی عهد بستن
Чу одат кардае паймон шикастан
چو عادت کردهای پیمان شکستن
Ба ҷон май боядам пайванд бо ту
به جان میبایدم پیوند با تو
Гарми пайванди ҷони хоҳии гусастан
گرم پیوندِ جان خواهی گسستن
Агар хоҳӣ ба ҳасрати сина сифтан
اگر خواهی به حسرت سینه سفتن
Варами хоҳӣ ба кзлки дидаи хстн
ورم خواهی به کزلک دیده خستن
На он сайдам ки бо ҷонон бакӯшам
نه آن صیدم که با جانان بکوشم
Тавонам ҳаргиз аз қайди ту ҷустан
توانم هرگز از قیدِ تو جستن
Чаҳ бӯда сети иттисол аз бадви фитрат
چه بودهست اتّصال از بدوِ فطرت
Ба марг аз дӯстӣ натавон брстн
به مرگ از دوستی نتوان برستن
Маро аз зиндагонӣ дар ҷаҳон чист
مرا از زندگانی در جهان چیست
Замонӣ бо дили оромии нишастан
زمانی با دلآرامی نشستن
зи гулгар ханда май хоҳии нзорӣ
ز گل گر خنده میخواهی نزاری
Чу абрат бар сараш бояд грстн
چو ابرت بر سرش باید گرستن
Қадам чун дар наҳодӣ дар паии дил
قدم چون در نهادی در پی دل
зи ному нанг бояд даст шустан
ز نام و ننگ باید دست شستن
Агар чун санги тан дар ҷавр додан
اگر چون سنگ تن در جور دادن
Вагар бо нозанинон дар ббстн
وگر با نازنینان در ببستن