Чаҳ боядам дили шӯридаи дараҷаон бастан

چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستن

Ки рости тоқати чандин ба сабри бншстн

که راست طاقتِ چندین به صبر بنشستن

Агар зи мутриб ва май хона тавба додандам

اگر ز مطرب و می‌خانه توبه دادندم

Ҳануз тавба накардам зи тавбаи бшкстн

هنوز توبه نکردم ز توبه بشکستن

Гадои кӯии хроботёни бадан ба аз онк

گدایِ کویِ خراباتیان بُدن به‌ از آنک

Ба унфи салтанатӣ кардану дилии хстн

به عنف سلطنتی کردن و دلی خستن

Ба мазҳаби ман агар орифӣ тафовут нест

به مذهبِ من اگر عارفی تفاوت نیست

Радо фикандану зуннор бар миён бастан

ردا فکندن و زنّار بر میان بستن

Камоли аҳли тасаввуф ба чист май доне

کمالِ اهلِ تصوّف به چیست می‌دانی

Ба маърифат , на ба барҷастану фурӯ ҷустан

به معرفت، نه به برجستن و فرو جستن

Натиҷае зи каромоти авлиё он аст

نتیجه ای ز کراماتِ اولیا آن است

Ки ҳам чу Марям дӯшизаанд обистан

که هم چو مریمِ دوشیزه‌اند آبستن

Нзорё чаҳ кунӣ қисса чора чист ҳамин

نزاریا چه کنی قصه چاره چیست همین

зи хештани ббридн ба дӯсти пайвастан

ز خویشتن ببریدن به دوست پیوستن

?герати мақоми қарор орзӯ кунад бояд

گرت مقامِ قرار آرزو کند باید

зи астҳолти дунёу охирати растан

ز استحالتِ دنیا و آخرت رستن