зи боми масҷиди алأқсии муаззин

ز بامِ مسجد الأقصی مؤذّن

Чу қомат гуфт натавон буд сокин

چو قامت گفت نتوان بود ساکن

Ба роҳӣ кун давои дарди махмур

به راحی کن دوایِ دردِ مخمور

Ки бошад соф ҳамчун рӯҳи муъмин

که باشد صاف همچون روحِ مؤمن

Ғалат дар ваъдаи фардои надорӣ

غلط در وعده فردا نداری

Мушаббаҳи нестӣ эй ёри мўқн

مشبِّه نیستی ای یارِ موقن

Ҷзоء алмҳснин бархон ва дар даҳ

جزاء المحسنین برخوان و در ده

Якеро даҳ диҳаду аллоҳи Муҳсин

یکی را دَه دهد و الله محسن

Ба номаҳрами мадаи ҳурмати нигаҳдор

به نامحرم مده حرمت نگهدار

Амонат чун диҳӣ бар дасти хоин

امانت چون دهی بر دستِ خائن

Алоҷи ҷаҳл агар Буқрот бошӣ

علاجِ جهل اگر بقراط باشی

Макун бигузар зи иллатҳои музмин

مکن بگذر ز علّت‌های مزمن

Мувофиқ бош ва аз зидон ҳазар кун

موافق باش و از ضدّان حذر کن

Ки набӯд мумтанеъи ҳаргиз чу мумкин

که نبود ممتنع هرگز چو ممکن

Ман ва ту ҳар ду маҷбурему маҳкӯм

من و تو هر دو مجبوریم و محکوم

Нахондаи сетӣ ки алмақдур кин

نخوانده‌ستی که المقدور کاین

Нахоҳӣ хӯрд беш аз рӯзии хеш

نخواهی خورد بیش از روزی خویش

Чаҳ хоҳӣ кард аз анбору хзоин

چه خواهی کرد از انبار و خزاین

Ба пои хнб дар мехона биншин

به پایِ خنب در می خانه بنشین

Ҳаминат баси зи арқону маодин

همینت بس ز ارکان و معادن

зи ному нанги беруни ой ва инак

ز نام و ننگ بیرون آی و اینک

Мқобиҳт бадал шуд бо маҳосин

مقابیحت بدل شد با محاسن

Маро борӣ намонда сети орзӯе

مرا باری نمانده‌ست آرزویی

Бидидам он чаҳ май бояд мъоин

بدیدم آن چه می‌باید معاین

Нишаста бар сари ганҷинаи хеш

نشسته بر سرِ گنجینه خویش

Агар дар бирҷандами вар ба Қойин

اگر در بیرجندم ور به قاین

Чаҳ бок ар дар хроботӣ ба зоҳир

چه باک ار در خراباتی به ظاهر

Чу дар байти аллоҳии доим ба ботин

چو در بیت‌اللهی دایم به باطن

Нзории баъд аз ин озоду фориғ

نزاری بعد از این آزاد و فارغ

Туеу ганҷи фақру кунҷи эмин

تویی و گنج فقر و کُنجِ ایمن