эй дили дармонда ба ҳабси ватан

ای دلِ درمانده به حبس وطن

Лофи сарои парда ӣ боло мазан

لافِ سراپرده‌ی بالا مزن

Мо ва ман туаст ҳуҷб дар миён

ما و منِ توست حُجُب در میان

Ин ҳуҷботи ман ва мо брФкн

این حُجُباتِ من و ما برفکن

Врнӣ дар қатъи тариқи камол

ورنی در قطعِ‌طریقِ کمال

Нест ҳиҷобии бтар аз мо ва ман

نیست حجابی بتر از ما و من

Даъвии ихлос ва муҳаббат макун

دعویِ‌ اخلاص و محبت مکن

Пас чу марое ба риё ҷон макун

پس چو مرایی به ریا جان مکن

ё бирав ва пас рӯй ӯ макун

یا برو و پس‌روی او مکن

ё кам ҷони гиру брстии зи тан

یا کمِ جان گیر و برستی ز تن

ё ба мақомоти муҳаббат дар ой

یا به مقاماتِ محبت درآی

ё сари худ гиру змо бар шикан

یا سرِ خود گیر و ز ما برشکن

Дар раҳи ихлоси мубини куфру дайн

در رهِ اخلاص مبین کفر و دین

Дар сафи ушшоқи мубини марду зан

در صفِ عشّاق مبین مرد و زن

Буш ато мекунӣ эй асли бухл

بوشِ عطا می‌کنی ای اصلِ‌ بخل

Лофи сафо май занӣ эй дарди ?дан

لاف صفا می‌زنی ای دُردِ دَن

Шахси зи ҳамсоягии ?ут дар азоб

شخص ز همسایگی‌ات در عذاب

Рӯҳи зи ҳам хонагии ?ут дар мҳн

روح ز هم خانگی‌ات در محن

Бо ки тавон гуфт ки ман солу моҳ

با که توان گفت که من سال و ماه

Дар чаҳ азобами зи дили хештан

در چه عذابم ز دلِ خویشتن

Мағз тиҳӣ кардаму рамзи ошкор

مغز تهی کردم و رمز آشکار

Ҳеҷ на сар монад ба ман на ълн

هیچ نه سِر ماند به من نه عَلَن

Оре агар чанд садаф шуд тиҳӣ

آری اگر چند صدف شد تهی

Кам нашавад қимат дар адан

کم نشود قیمتِ دُرّ عَدَن

Қисса чаҳ гӯям ки ба ҷони омадаи сет

قصّه چه گویم که به جان آمده‌ست

Кори нзории зи дили пари Фтн

کار نزاری ز دلِ پُر فِتن