Охир эй золими худоро ёд кун

آخر ای ظالم خدا را یاد کن

Бандаро банди ғам озод кун

بنده را بندِ غم آزاد کن

ё ба мактубии равонами тозаи дор

یا به مکتوبی روانم تازه‌دار

ё ба пайғомии диламро шод кун

یا به پیغامی دلم را شاد کن

Гар чаҳ бо дасти ин сухан дар гӯши ту

گر چه با دست این سخن در گوشِ تو

Аз ду зулфати ҳалқае барбод кун

از دو زلفت حلقه‌ای برباد کن

Охирами рӯзӣ ба ширинӣ бипурс

آخرم روزی به شیرینی بپرس

Вонгҳми волатар аз Фарҳод кун

وآنگهم واله‌تر از فرهاد کن

Бо ту ёрӣ гуфта буд аз роҳи аҷз

با تو یاری گفته بود از راهِ‌عجز

Чора ӣ ин кушта ӣ бе дод кун

چاره‌ی این کُشته‌ی بی‌داد کن

Гуфта [ эй ] ман аз куҷо ӯ аз куҷо

گفته[ای] من از کجا او از کجا

Ҳар киро дардии сети гӯ фарёд кун

هر که را دردی‌ست گو فریاد کن

ё тамаъи бугсали нзорӣ аз висол

یا طمع بگسل نزاری از وصال

ё дилӣ аз оҳан ва фӯлод кун

یا دلی از آهن و فولاد کن