Рӯз гуфт : « ин чаҳ зӯр ва бӯҳтон аст

روز گفت: «این چه زور و بهتان است

Ки риёи пеша тўФтон аст

که ریا پیشهٔ توفتّان است

Гар мунофиқи манам , туро чаҳ халал ?

گر منافق منم‌، تو‌را چه خلل‌؟

Чанд аз ошӯбаматон ҷадал

چند از آشوب امتّان جدل

То худо бар ки афканди товон

تا خدا بر که افکند تاوان

Ту худ ан алмноФқин бархон

تو خود اِنَّ المُنافقین برخوان

Дар ҷаҳони зулмат аз натиҷа туаст

در جهان ظلمت از نتیجه توست

Назд доно ҳақиқатасту дуруст

نزد دانا حقیقت است و درست

Он ҳамаи зулмат ва залолат кард

آن همه ظلمت و ضلالت کرد

Натавонӣ ба ман ҳўолт кард

نتوانی به من حوالت کرد

Дили торики оли бўсФён

دل تاریک آل بوسفیان

Буд бар макру ҳиялату ҳазён

بود بر مکر و حیلت و هذیان

Маърифат дар миён маҷол надошт

معرفت در میان مجال نداشت

Ҷаҳлашони ҷуз бар он маҳол надошт

جهلشان جز بر آن محال نداشت

Сина бояд ки поку соф буд

سینه باید که پاک و صاف بود

Ранги зоҳири маҳолу лоф буд

رنگ ظاهر محال و لاف بود

Аз залолат чаҳ равшанӣ ояд ?

از ضلالت چه روشنی آید؟

Аз сиёҳӣ сиёҳӣ афзоед

از سیاهی سیاهی افزاید

Ғайрати он сегон бе озарм

غیرت آن سگان بی‌آزَرم

Бар дилам зад , шудам чу оташи гарм

بر دلم زد‌، شدم چو آتش گرم

Кам нашуд ҳаргиз аз дилами он сӯз

کم نشد هرگز از دلم آن سوز

Ҳам бар ин оташами чунин зон рӯз

هم بر این آتشم چنین زان روز

Даст ҳиялат мазан ту бар сари шох

دست حیلت مزن تو بر سر شاخ

Дар дами аждаҳои Марви густох

در دم اژدها مرو گستاخ

Нестии мард , ( ин ) гӯии ин майдон

نیستی مرد‌، (‌این‌) گوی این میدان

На ҳарифи манӣ яқин май дон »

نه حریف منی یقین می‌دان»