Рӯзи бор дигар ба ҷӯш омад
روز بار دگر به جوش آمد
Бо шаби тира дар хурӯш омад
با شب تیره در خروش آمد
Гуфт : « эй хушки мағзтар доман
گفت: «ای خشکمغزِ تردامن
Чанд хоҳии ҷадал задан бо ман ?
چند خواهی جدل زدن با من؟
Магари онҷо ки май рисӣ адам аст
مگر آنجا که میرسی عدم است
Варна нодида дар вуҷӯд кам аст
ورنه نادیده در وجود کم است
Ёвари фосиқони дузди фиреб
یاور فاسقان دزد فریب
Аждаҳои ҳайбату наҳанги наҳиф
اژدها هیبت و نهنگ نهیب
Ба ту мстзҳр над аҳли фасод
به تو مستظهرند اهل فساد
Чун ту дар зулмат над аҳли тазод
چون تو در ظلمتند اهل تضاد
Зери домани гирифтаи шаби рӯ ро
زیر دامن گرفته شبرو را
Роҳаш омӯхта буруни шӯ ро
راهش آموخته برونشو را
Ба ту мансӯб шуд сияҳи кор ӣ
به تو منسوب شد سیهکاری
Чанд бешармӣу табаи корӣ ? !
چند بیشرمی و تبهکاری؟!
Толибонро з роҳ ме фиканӣ
طالبان را ز راه میفکنی
Пушти мушти заъиф май шиканӣ
پشت مشت ضعیف میشکنی
Рӯзашони бози ман ба роҳи орм
روزشان باز من به راه آرم
Аз биёбон ба хонақоҳи орм
از بیابان به خانقاه آرم
Туе он золи пари фиребу Фтн
تویی آن زال پرفریب و فتن
Ба ҳаводис ҳамеша обистан
به حوادث همیشه آبستن
Аз ту ҳар шаб ки рӯз ме ояд
از تو هر شب که روز میآید
Шағабу шӯр ва фитна ме зояд
شغب و شور و فتنه میزاید
Набӯд кори ман ниҳони кор ӣ
نبوَد کار من نهانکاری
Дуздӣу шаби рӯ ӣу таррор ӣ
دزدی و شبروی و طرّاری
Ту даройӣ ҷаҳон шавад дили гир
تو درآیی جهان شود دلگیر
Субҳдами бушковад чу ғунчаи замир
صبحدم بشکفد چو غنچه ضمیر
Бар хилофи наҳифи шаби ҳангом
بر خلاف نهیب شبهنگام
Фараҳӣ ҳаст дар сипедаи бом
فرحی هست در سپیده بام
Буд албата аз чаҳ аз ҳаму ғам
بود البته از چه از هم و غم
Дили мардуми намози шоми дижам
دل مردم نماز شام دژم
Нақди мардон ки раҳ шитофта анд
نقد مردان که ره شتافتهاند
Ҳама дар ҷайб субҳ ёфта анд
همه در جیب صبح یافتهاند
Субҳ дар нафаси хеши пел тан аст
صبح در نفس خویش پیلتن است
Бо тилоияи сипоҳи теғ зан аст
با طلایه سپاه تیغزن است
Чун براردи зи ҷайби машриқи сар
چون برآرد ز جیب مشرق سر
Дар диҳанд аз вусӯли рӯзи хабар
در دهند از وصول روز خبر
Ҳам хурӯсони бомдоди ангез
هم خروسان بامدادانگیز
Дар ҷаҳон афкананд растохез
در جهان افکنند رستاخیز
Ҳам мунодии гарони байти аллоҳ
هم منادی گران بیت الله
Олимии хуфтаро кунанд огоҳ
عالمی خفته را کنند آگاه
То буд рӯзаи дор бо ман хуш
تا بود روزهدار با من خوش
Хуш буд чун халил бар оташ
خوش بود چون خلیل بر آتش
Рӯй дар қибла намоз кунанд
روی در قبله نماز کنند
Шукри анъом бениёз кунанд
شکر انعام بینیاز کنند
зи амтлои бими онкии ҳамчуи анор
ز امتلا بیم آنکه همچو انار
Бчкди мардум аз гаронии бор
بچکد مردم از گرانی بار
Чун шуданд аз гаронии ту малул
چون شدند از گرانی تو ملول
Шикамии пари зи машрабу мокўл
شکمی پر ز مشرب و ماکول
Сар ба болин ғифлат овараданд
سر به بالین غفلت آوردند
Ҷома чун мустароҳ пар карданд
جامه چون مستراح پر کردند
Дар ҷаҳон ҳарчӣ ҷонвар бошад
در جهان هرچه جانور باشد
Ҷумларо ҷунбиш аз саҳар бошад
جمله را جنبش از سحر باشد
Чанд гӯйии зи шому шаб , хомӯш
چند گویی ز شام و شب، خاموش
Бар сару риши худ ҷаҳон мафруш
بر سر و ریش خود جهان مفروش
Гар ҳамаи сӯи зи як ғариб буд
گر همه سو ز یک غریب بود
Кӣ ?ут аз хуши дилии насиб буд ? »
کیات از خوشدلی نصیب بود؟»