Шаб чу бишунид тайраи гашти азим
شب چو بشنید طیره گشت عظیم
Гуфт : « оҳ аз ҷафои чархи лӣим
گفت: «آه از جفای چرخ لئیم
Ман чу дарё кашидаам доман
من چو دریا کشیدهام دامن
Сари бузургӣ ҳаме кунад бо ман
سربزرگی همیکند با من
Рӯз мегуядам сияҳи корӣ !
روز میگویدم سیهکاری!
Тавба ёрб аз ин гунаҳи корӣ
توبه یارب از این گنهکاری
Пас сияҳи пӯш агар сияҳ кор аст
پس سیهپوش اگر سیهکار است
Дар ҷаҳони зини гуруҳ бисёр аст
در جهان زین گروه بسیار است
На ту ҳам гуҳи гуҳии зи таннозӣ
نه تو هم گهگهی ز طنازی
Бурқаъ аз абри тира майсозӣ ?
برقع از ابر تیره میسازی؟
Ба сиёҳии шикасти ман чаҳ кунӣ ?
به سیاهی شکست من چه کنی؟
Сифати ранги гасати ман чаҳ кунӣ ?
صفت رنگ گست من چه کنی؟
Анбарам , анбар сияҳ чарада
عنبرم، عنبر سیهچرده
Хуии хуши бози буи хуш карда
خوی خوش باز بوی خوش کرده
Ки на сарду хунак чу кофурам
که نه سرد و خنک چو کافورم
Ба ду ҷӯи дастгоҳи мағрурам
به دو جو دستگاه مغرورم
Ҳабашёни ҷумлаи доғ дор мананд
حبشیان جمله داغدار منند
Зангёни тухма ва табор мананд
زنگیان تخمه و تبار منند
Ҳиндӯони ранги пӯш ман бошанд
هندوان رنگپوش من باشند
Ҳамаи ҳалқа ба гӯш ман бошанд
همه حلقهبهگوش من باشند
Хулафо то мурӣд ман буданд
خلفا تا مرید من بودند
Боғи исломро чаман буданд
باغ اسلام را چمن بودند
То ба ранг ман омаданд бурун
تا به رنگ من آمدند برون
Рафт бар вифқ роишон гардун
رفت بر وفق رایشان گردون
То шиори ту пешво карданд
تا شعار تو پیشوا کردند
Расму ойини худ раҳо карданд
رسم و آیین خود رها کردند
Сарашон аз бузургвории ту
سرّشان از بزرگواری تو
Фош шуд аз сФидкории ту
فاش شد از سفیدکاری تو
Ҳамаи рангӣ ба ҷуз табоҳӣ нест
همه رنگی به جز تباهی نیست
Ранги икрнги ҷуз сиёҳӣ нест
رنگ یکرنگ جز سیاهی نیست
Ту буруноварӣ чу буқаламун
تو برون آوری چو بوقلمون
Дар замонии ҳазор ранги бурун
در زمانی هزار رنگ برون
Сабзу сурху бунафшу зарду сифед
سبز و سرخ و بنفش و زرد و سفید
Ҳамаи тоҷи мурассаъи хуршед
همه تاج مرصّع خورشید
Дар сиёҳии басии сафои диданд
در سیاهی بسی صفا دیدند
Чу ду гесуии Мустафои диданд
چو دو گیسوی مصطفی دیدند
Дар сухани садҳазори борикии сет
در سخن صدهزار باریکیست
Оби ҳайвони даруни торикии сет »
آب حیوان درون تاریکیست»