Шаб дигар бора дар мҳоко шуд
شب دگر باره در محاکا شد
Чун муҷозот бемуҳобо шуд
چون مجازات بیمحابا شد
Гуфт : « шухӣу ҳади ббрдии ту
گفت: «شوخی و حد ببردی تو
Хуши хушами неки баршумурдии ту
خوش خوشم نیک برشمردی تو
Ман на онам ки нисбатам кардӣ
من نه آنم که نسبتم کردی
Сахт бевақъ ва ртбтм кардӣ
سخت بیوقع و رتبتم کردی
Ёр хилват нишин ушшоқам
یار خلوتنشین عشاقم
Орзӯманди ёри муштоқам
آرزومند یار مشتاقم
Вақти эшон ҳамеша хуш дорам
وقت ایشان همیشه خوش دارم
Ҳамаи шаби шани пиёла каш дорам
همه شبْشان پیالهکش دارم
Бар сари кӯишон асас бошам
بر سر کویشان عسس باشم
Бо шукри монеъ магас бошам
با شکر مانع مگس باشم
Гоҳ бар бом посбон бошам
گاه بر بام پاسبان باشم
Гоҳ дар хона мизбон бошам
گاه در خانه میزبان باشم
Захмаи авду захмаи танбур
زخمه عود و زخمه تنبور
Рӯй хубу хулосаи ангур
روی خوب و خلاصه انگور
Хоҳам омода бо ҳарифу надим
خواهم آماده با حریف و ندیم
Мункирами гӯ савол кун зи ҳаким
منکرم گو سؤال کن ز حکیم
Ки нахоҳад самоъи рӯҳонӣ ?
که نخواهد سماع روحانی؟
Ки нанӯшад шароби райҳонӣ ?
که ننوشد شراب ریحانی؟
Холи мисбоҳ чун барафрӯзад
خال مصباح چون برافروزد
Шаби хилвати зи шамъи ман сӯзад
شب خلوت ز شمع من سوزد
Бе ҳузури вуҷӯди ман дар ҷамъ
بی حضور وجود من در جمع
Надиҳади ҳеҷ равшанои шамъ
ندهد هیچ روشنایی شمع
Бас ки хоҳад ки рӯй ман бинад
بس که خواهد که روی من بیند
Шаби ҳамаи шаби з пой нанишинад »
شب همه شب ز پای ننشیند»