Рӯз гуфташ : « чаҳ тараотаст ин ?
روز گفتش: «چه ترّهات است این؟
Сухани ҳшў беҳаётаст ин
سخن حشو بیحیات است این
Рои торики ту чаҳ рой занад ?
رای تاریک تو چه رای زند؟
Магари андари ҳзимаҳ ноӣ занад
مگر اندر هزیمه نای زند
Ман ҷаҳони дор ва ман ҷаҳони тобам
من جهاندار و من جهانتابم
Бар замин ва бар осмони тобам
بر زمین و بر آسمان تابم
Ҳафт иқлӣм осмон дорам
هفت اقلیم آسمان دارم
Дар миёни тахти гуҳ аз он дорам
در میان تختگه از آن دارم
То буд дар миёни ҳафт иқлӣм
تا بود در میان هفت اقلیم
Рост аз ҳар сӯеи се бахш ва ду ним
راست از هر سویی سه بخش و دو نیم
Баҳр ва бар , тӯлу арз , шебу фароз
بحر و بر، طول و عرض، شیب و فراز
Аз ҳама тарбият нагирам боз
از همه تربیت نگیرم باز
Сол то соли тўФ малик кунам
سال تا سال طوف ملک کنم
Беху бунёди ҷавр ва зулм кунам
بیخ و بنیاد جور و ظلم کنم
Дорам аз роҳи амри бори худоӣ
دارم از راه امر بار خدای
Минбари шаръу дори адл ба пой
منبر شرع و دار عدل بهپای
Ҳама дар амн ва зинҳор ман анд
همه در امن و زینهار مناند
Неки хоҳу сипоси дор ман анд
نیکخواه و سپاسدار مناند
Кӯҳ аз ман камар гарон дорад
کوه از من کمر گران دارد
Аз ҷавоҳир ки дар миён дорад
از جواهر که در میان دارد
Баҳр аз ман кунад хзоини пар
بحر از من کند خزاین پُر
Дар канори саҳоби резам дар
در کنار سحاب ریزم دُر
Хоки афсурдаро бҷўшонм
خاک افسرده را بجوشانم
Боғро сурху сабзи пӯшонам
باغ را سرخ و سبز پوشانم
Худ ҷаҳонро манам мураббӣу бас
خود جهان را منم مربی و بس
Чаҳ кашам чун шаби дарози нафас »
چه کشم چون شب دراز نفس»