Базлае хуш ёдам омад ҳасби ҳол

بذله ای خوش یادم آمد حسب حال

Аз бузургӣ дар латофат бе ҳам?ил

از بزرگی در لطافت بی همال

Гуфт вақте воъизӣ дар кишварӣ

گفت وقتی واعظی در کشوری

Аз барои ваъз шуд бар минбарӣ

از برای وعظ شد بر منبری

Хуши нафаси ширини сухани гирои дамӣ

خوش نفس شیرین سخن گیرا دمی

Дар фасоҳат сахт кӯшӣ муҳкамӣ

در فصاحت سخت کوشی محکمی

Гар касеро гуфт ҳаст аз ман савол

گر کسی را گفت هست از من سؤال

Вақти азин беҳтар надонам ломҳол

وقت ازین بهتر ندانم لامحال

Ҳар киро аз ман саволӣ хотираст

هر که را از من سؤالی خاطرست

Гӯ бикун инак ҷавобаш ҳозираст

گو بکن اینک جوابش حاضرست

Буд хар гум кардае бар пой хост

بود خر گم کرده ای بر پای خاست

Гуфт гум кардам харӣ бингар куҷост

گفت گم کردم خری بنگر کجاست

Гуфт биншин то бигӯям дам мазан

گفت بنشین تا بگویم دم مزن

Маҷлиси тзкири ман барҳам мазан

مجلس تذکیر من برهم مزن

Марди харро аз сари худ боз кард

مرد خر را از سر خود باز کرد

Қиссае дар боби ишқ оғоз кард

قصه ای در باب عشق آغاز کرد

Ҳозиронро дил худо донад куҷо

حاضران را دل خدا داند کجا

Риш болон карда сарҳо дар ҳаво

ریش بالان کرده سرها در هوا

Гуфт дар аснои ҳол Эй аматон

گفت در اثنای حال ای امتان

Кист кӯ ошиқ нашуд аз ҷамалатон

کیست کو عاشق نشد از جملتان

Зини гронҷонии сабк бар пой хост

زین گرانجانی سبک بر پای خاست

Гуфт инак шоҳид олам худост

گفت اینک شاهد عالم خداست

Ман ки дар авқоти панҷа сол зист

من که در اوقات پنجه سال زیست

Ошиқӣ ҳаргиз надонистам ки чист

عاشقی هرگز ندانستم که چیست

Аз сари минбар ба хар гум карда пер

از سر منبر به خر گم کرده پیر

Гуфт ҳин инак харат ришаш бигир

گفت هین اینک خرت ریشش بگیر

Ҳар киро хотир на ҷой дигараст

هر که را خاطر نه جای دیگرست

Яъне ошиқ нест , аз хар камтараст

یعنی عاشق نیست، از خر کمترست