Аз падар дорам ҳётши дирбод

از پدر دارم حیاتش دیرباد

Нуктае дар боби дил додани биёад

نکته ای در باب دل دادن بیاد

Гуфт набӯд навҷавонро ёди гир

گفت نبود نوجوان را یاد گیر

Ҳафтае аз бихўдӣ кардани гзир

هفته ای از بیخودی کردن گزیر

Дил ба ноқиси ақли трдомни мада

دل به ناقص عقل تردامن مده

Оташи андари паҳлавӣ хирман манеҳ

آتش اندر پهلوی خرمن منه

Дил бидон каси даҳ ки чаҳ душман чаҳ дӯст

دل بدان کس ده که چه دشمن چه دوست

Дар паст гӯйанд ҳақ бо сӯй ӯст

در پست گویند حق با سوی اوست

То агар ишқат буд бории муҷоз

تا اگر عشقت بود باری مجاز

Ҳам ба ҳақи он ишқ гардонанд боз

هم به حق آن عشق گردانند باز

Гар ҳадисаш бо ту куфр мутлақ аст

گر حدیثش با تو کفر مطلق است

Аз падар бишинав бародари кон ҳақ аст

از پدر بشنو برادر کان حق است

Ман ба ғифлат чун дигар шангулён

من به غفلت چون دگر شنگولیان

Мўлъи овози чанги лўлён

مولع آواز چنگ لولیان

Муддатӣ рафтам ман лўлии ҳавас

مدتی رفتم من لولی هوس

Бор дар пешу маломатгари зи пас

بار در پیش و ملامتگر ز پس

Неи худо аз кори ман розӣ на халқ

نی خدا از کار من راضی نه خلق

Дар гули ғифлат з поем то ба ҳалқ

در گل غفلت ز پایم تا به حلق

Солҳо бар ботилам боист зист

سالها بر باطلم بایست زیست

То бдонстм ки ишқ ва ёр чист

تا بدانستم که عشق و یار چیست

Ишқ ин ёрасту ёри ин бору бас

عشق این یارست و یار این بار و بس

Ҳарчӣ дигари пеш азин кардам ҳавас

هرچه دیگر پیش ازین کردم هوس

Ҳам намегӯям назар гоҳем нест

هم نمی‌گویم نظر گاهیم نیست

Дар тариқ ишқ ҳамроҳем нест

در طریق عشق همراهیم نیست

Ҳаст зеро чун тавон рафтани тариқ

هست زیرا چون توان رفتن طریق

Гар набошад муҳаррами розии рафиқ

گر نباشد محرم رازی رفیق

Қутбро пои сафар бар кор нест

قطب را پای سفر بر کار نیست

Каши рафиқии соҳиб алосрор нест

کش رفیقی صاحب الاسرار نیست

То на пиндорӣ ки симурғ аз газоф

تا نه پنداری که سیمرغ از گزاف

Кард то акнӯн нишемани кӯҳи қоф

کرد تا اکنون نشیمن کوه قاف

Бе рафиқии раҳ наме оради падар

بی رفیقی ره نمی‌آرد پدر

Гарна кӣ барадӣ ба танҳои писар

گرنه کی بردی به تنهایی پسر

Ҳар ки танҳо рафт саргардон бимонад

هر که تنها رفت سرگردان بماند

Дар таҳайюр то ба ҷовидон бимонад

در تحیر تا به جاویدان بماند

Кас ба худ натавонади ин раҳ боз ёфт

کس به خود نتواند این ره باز یافت

Он тавонад ёфт каз худ сар битофт

آن تواند یافت کز خود سر بتافت

То на пиндорӣ тариқӣ равшанаст

تا نه پنداری طریقی روشنست

Равшаноӣ аз рафиқӣ равшанаст

روشنایی از رفیقی روشنست

Гар набӯдӣ пас рӯи хуршеди моҳ

گر نبودی پس رو خورشید ماه

Кӣ зёгстри бадӣ рӯй сиёҳ

کی ضیاگستر بدی روی سیاه

Даст дар домони марди марди зан

دست در دامان مرد مرد زن

Зонкаҳ бе мардии камӣ аз беваи зан

زآنکه بی مردی کمی از بیوه زن

Пешвое боядат раҳбар касе

پیشوایی بایدت رهبر کسی

Пешвоеро нишоед ҳар касе

پیشوایی را نشاید هر کسی

То дар таслим роҳӣ мушкиласт

تا در تسلیم راهی مشکلست

Неи ахии неи кор ҳар нозук дил аст

نی اخی نی کار هر نازک دل است

То зи куфру дайн бурун ноед мурӣд

تا ز کفر و دین برون ناید مرید

Кӣ раҳи таслимро шояд мурӣд

کی ره تسلیم را شاید مرید

Шуд ҷавонии пеши перии солхўрд

شد جوانی پیش پیری سالخورد

Илтимоси хирқае аз пер кард

التماس خرقه ای از پیر کرد

Пер доно гуфташ эй ҷони падар

پیر دانا گفتش ای جان پدر

Аввал аз Иблиси раҳи зан дар гузар

اول از ابلیس ره زن در گذر

Зонкаҳгар барнагзарӣ роҳат занад

زآنکه گر برنگذری راهت زند

Ҳамчуи мори хуфта ногоҳат занад

همچو مار خفته ناگاهت زند

Муддати яксоли муҳлати додмт

مدت یکسال مهلت دادمت

Бар муроди нафаси рухсати додмт

بر مراد نفس رخصت دادمت

Дар ҷаҳони ҳарч ихтиёр ояд туро

در جهان هرچ اختیار آید ترا

Ҷаҳд кун то дар канор ояд туро

جهد کن تا در کنار آید ترا

Орзӯии нафас чун ореи бадаст

آرزوی نفس چون آری بدست

Май парасти ин орзӯ чун бути параст

می‌پرست این آرزو چون بت پرست

Аз қафоӣ он шавад маълуми ту

از قفای آن شود معلوم تو

Кони хаёлӣ буду баси мафҳуми ту

کان خیالی بود و بس مفهوم تو

Орият ҷоеаст ин фонии сарой

عاریت جاییست این فانی سرای

Ҳеҷ дигар нест боқии ҷузи худоӣ

هیچ دیگر نیست باقی جز خدای

Аз ҳавои нафас чун сокини шӯй

از هوای نفس چون ساکن شوی

Пеши ман бози ой то эмини шӯй

پیش من باز آی تا ایمن شوی

Чун шудӣ эмини зи раҳзани хирқаи пӯш

چون شدی ایمن ز رهزن خرقه پوش

Ҳалқаи фақри огаҳӣ дар кун ба гӯш

حلقه فقر آگهی در کن به گوش

Раҳзани рӯҳи аллоҳ охир сӯзанаст

رهزن روح الله آخر سوزنست

Раҳзанаст он ар ҳама як арзанаст

رهزنست آن ار همه یک ارزنست

Зонкаҳ то барнагзарӣ аз ҳар чаҳ ҳаст

زآنکه تا برنگذری از هر چه هست

Кӣ тавон дар нестии зуннори баст

کی توان در نیستی زنّار بست

Тарк ҳастӣ кун зи оташи мрдўор

ترک هستی کن ز آتش مردوار

Чун халил онгаҳ гулистонӣ бар ор

چون خلیل آنگه گلستانی بر آر

Ҳеҷ бояд буд дар таслими ҳеҷ

هیچ باید بود در تسلیم هیچ

Чун набояд буд пас худ бар мапӣч

چون نباید بود پس خود بر مپیچ

Ҷуз ба амри муқтадогар ҳаҷ кунӣ

جز به امر مقتدا گر حج کنی

Каъбаи мақсӯдро берҷ кунӣ

کعبه مقصود را بی رج کنی

Гар ҳамаи ғзўст бефармон хатост

گر همه غزوست بی فرمان خطاست

Феъли он малъун ва қатл Карбалост

فعل آن ملعون و قتل کربلاست

Ҳам всоқӣ буд мон дар Ардабӣл

هم وثاقی بود مان در اردبیل

Ин ҳикоят боз гуфт аз аҳли гӣл

این حکایت باز گفت از اهل گیل