Лаби гулбарги ту каши ҷони зи такаллуми резад

لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد

Ғунчаро хӯни бадал аз рашки табассуми резад

غنچه را خون به دل از رشک تبسم ریزد

Ҷуз май лаъли ту ҷонро накунад дафъи хумор

جز می لعل تو جان را نکند دفع خمار

Соқии ангури биҳишт аз ҳама дар хами резад

ساقی انگور بهشت از همه در خُم ریزد

Маҳфили орой ки шуд моҳи ман имшаб ки зиришк

محفل آرایِ که شد ماه من امشب که ز رشک

Ашки ҳасрати брх аз дидаи анҷуми резад

اشک حسرت به رخ از دیده انجم ریزد

Синаи омоҷгаҳи тири камони абрўӣист

سینه آماجگه تیر کمان ابروئیست

Ки зи тири мижаи хӯни дили мардуми резад

که ز تیر مژه، خونِ دلِ مردم ریزد

Ёрб он кӯча рафеъаст каз андешаи он

یارب آن کوچه رفیعست کز اندیشه آن

Боли фикрати ҳама аз мурғи таваҳҳуми резад

بال فکرت همه از مرغ توهم ریزد

Кӣ бпои хиради ин роҳ шавад тай ки дарон

کی به پای خرد این راه شود طی که در آن

Тавсани ишқи баҳри гоми ту сад сами резад

توسن عشق به هر گام تو صد سم ریزد

Касяти ҷузи нури алии онкии бҳнгоми калом

کیست جز نور علی آنکه به هنگام کلام

Баҳрҳои гуҳар аз дарҷи такаллуми резад

بحرهای گهر از دُرج تکلم ریزد