Гар дастрасӣ набӯд бар домани гулшан ҳо
گر دسترسی نبود بر دامن گلشنها
Аз хӯни мижаи моро гулшан шудаи доман ҳо
از خون مژه ما را گلشن شده دامنها
Танҳо на ҳамин дилҳо осӯда ба даргоҳат
تنها نه همین دلها آسوده به درگاهت
Доранд ҳамаи ҷонҳо дар кӯии ту мأмн ҳо
دارند همه جانها در کوی تو مأمنها
Бе бори ҷафои борӣ дар кӯии ту нншстм
بیبار جفا باری در کوی تو ننشستم
Дар роҳ вафо кардам ҳарчанд нишеман ҳо
در راه وفا کردم هرچند نشیمنها
Гар дона аз киштати дил чид маранҷонаш
گر دانه از کشتت دل چید مرنجانش
Каз оҳи шррбории сӯзади ҳамаи хирман ҳо
کز آه شررباری سوزد همه خرمنها
Хасм ар ҳамаи шаби пӯшади зонҷм чу фалаки ҷавшан
خصم ار همه شب پوشد زانجم چو فلک جوشن
Оҳи саҳарӣ чун тир бшикофта ҷавшан ҳо
آه سحری چون تیر بشکافته جوشنها
Ногашта ҳамон толеъи меҳри саҳарии коинд
ناگشته همان طالع مهر سحری کآیند
Дар кӯии ту шаби хезон чун зарраи зи равзан ҳо
در کوی تو شبخیزان چون ذره ز روزنها
Чун Нуралии моро гардӣда ба дили равшан
چون نورعلی ما را گردیده به دل روشن
Бо партав он бастем чашм аз ҳамаи равшан ҳо
با پرتو آن بستیم چشم از همه روشنها