Хуш даромад саҳарии маҳвашӣ аз дар мо ро

خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را

Маҳфили дили зи Рахши гашти мунаввари мо ро

محفل دل ز رخش گشت منور ما را

Соқӣ ар гардиш соғар набӯд бокӣ нест

ساقی ار گردش ساغر نبود باکی نیست

Чашми гардони ту баси гардиши соғари мо ро

چشم گردان تو بس گردش ساغر ما را

Ҳоҷати анбар ва ?мешегӣ набӯд зонка машом

حاجت عنبر و مشگی نبود زانکه مشام

Нофаи чин шуда зон зулфи мънбри мо ро

نافه چین شده زان زلف معنبر ما را

Дӯши вақти саҳари аидли сӯии майхонаи ишқ

دوش وقت سحر ایدل سوی میخانه عشق

Соғарӣ дод бкФи соқии кавсари мо ро

ساغری داد بکف ساقی کوثر ما را

Ваа чаҳ соғар ки аз он қатра чун рехти бком

وه چه ساغر که از آن قطره چون ریخت بکام

Баҳри маънии баназари гашти мусаввири мо ро

بحر معنی بنظر گشت مصور ما را

Нест андешаам аз ҷинату дӯзах ки буд

نیست اندیشه ام از جنت و دوزخ که بود

ШоФъи рӯзи ҷазои оли паямбари мо ро

شافع روز جزا آل پیمبر ما را

То буд нури алии ҷилвагар эй дили бҷҳон

تا بود نور علی جلوه گر ای دل بجهان

Кӣ шавад оинаи синаи мукаддари мо ро

کی شود آینه سینه مکدر ما را