Зиҳӣ бар ҷамолати ҷамоли оина

زهی بر جمالت جمال آینه

Зиҳӣ бар ҷалолати ҷалоли оина

زهی بر جلالت جلال آینه

Ҷамолу ҷалоли туро дар ду кун

جمال و جلال ترا در دو کون

Зуҳӯру бутуни камоли оина

ظهور و بطون کمال آینه

Дилатро чаҳ набӯд рухи бичроғ

دلت را چه نبود رخ بیچراغ

Фироқат шуда бар висоли оина

فراقت شده بر وصال آینه

Шуд ойинаи хонаи дилам бас наҳо

شد آئینه خانه دلم بس نها

Биёади рахт аз хаёли оина

بیاد رخت از خیال آینه

з ашгм бигир оинаи коФтоб

ز اشگم بگیر آینه کافتاب

Надорад чу оби зулоли оина

ندارد چو آب زلال آینه

Баҳори рахтгар ки гирад бпиш

بهار رخت گر که گیرد بپیش

з ҳар баргу бории ниҳоли оина

ز هر برگ و باری نهال آینه

Дроинўоқъаҳ нест каси зоҳли ваҷд

دراینواقعه نیست کس زاهل وجد

Чаҳ нурати брхсори холи оина

چه نورت برخسار خال آینه