Ту дар хӯбии бойен хубон наМонӣ

تو در خوبی باین خوبان نمانی

Ки хубон ҷумла ҷисманд ва ту ҷонӣ

که خوبان جمله جسمند و تو جانی

Чу бархезӣ зи болои блохиз

چو برخیزی ز بالای بلاخیز

Ҳазорон фитна дар дилҳо нишоне

هزاران فتنه در دلها نشانی

Лаби ҷонпарваратгар Хизр дидӣ

لب جان پرورت گر خضر دیدی

Нанушедӣ аз оби зиндагонӣ

ننوشیدی از آب زندگانی

Бҷрм перем охир ба бахшой

بجرم پیریم آخر به بخشای

Ки шуд сарфи туами нақди ҷавонӣ

که شد صرف توام نقد جوانی

Чу донад душманӣҳои дилати нур

چو داند دشمنیهای دلت نور

Ки дории дӯстӣҳои замонӣ

که داری دوستیهای زمانی