Макун носҳои манъи ман аз ҳабиб

مکن ناصحا منع من از حبیب

Ки бегул наёрад басари андалеб

که بی گل نیارد بسر عندلیب

Манам булбулу гули рухи дӯстон

منم بلبل و گل رخ دوستان

Куҷои булбул аз гули намояди шикеб

کجا بلبل از گل نماید شکیب

Чаҳ хуш бошад айёми гул дар чаман

چه خوش باشد ایام گل در چمن

Баҳамроҳи ёрон шудани бирқиб

بهمراه یاران شدن بیرقیب

Гуҳи онҷои нишастани гуҳии хостн

گه آنجا نشستن گهی خاستن

Миёни гулу сабзау авду таййиб

میان گل و سبزه و عود و طیب

Чу дидори ёрони шкФт дил аст

چو دیدار یاران شکفت دل است

Илоҳии шкФт дилам кун насиб

الهی شکفت دلم کن نصیب

Дилам гарчи зи ағёр бемор шуд

دلم گرچه ز اغیار بیمار شد

Лаби ёри гашташи алоҷу табиб

لب یار گشتش علاج و طبیب

Чу нур аз ҳабибон кунун дар зҳоб

چو نور از حبیبان کنون در ذهاب

Маро ҳамзабон орифасту наҷиб

مرا همزبان عارفست و نجیب