Зиҳӣ рӯй ту хуршеди ҷҳонтоб

زهی روی تو خورشید جهانتاب

Надорад бе ту хуршеди ҷаҳони тоб

ندارد بی تو خورشید جهان تاب

Магар май хӯрдаи комрўзи чашмат

مگر می خورده کامروز چشمت

зи ранҷурӣу мхмўрист дар хоб

ز رنجوری و مخموریست در خواب

Табибам чун таби ишқат фузун дид

طبیبم چون تب عشقت فزون دید

Алоҷаш аз лабат фармуд унноб

علاجش از لبت فرمود عناب

Насиҳат гарчи аввал талх доруаст

نصیحت گرچه اول تلخ داروست

Дрохр ҳаст ширини ҳамчуи ҷлоб

درآخر هست شیرین همچو جلاب

Сиришкам гар нагирад домани дӯст

سرشکم گر نگیرد دامن دوست

Бигирад домани саҳро чу сайлоб

بگیرد دامن صحرا چو سیلاب

Дарони маҷмаъи парешонеи мабодо

درآن مجمع پریشانی مبادا

Ки онҷо ҷамъ мебошад аҳбоб

که آنجا جمع میباشد احباب

Чунин гавҳар ки нур аз хома ифшоанд

چنین گوهر که نور از خامه افشاند

Чаҳ назд аҳл дил дарӣаст ноёб

چه نزد اهل دل دریست نایاب