Саҳаргоҳон ки бигушода дар дӯст

سحرگاهان که بگشاده در دوست

Таманнои баради моро то бар дӯст

تمنا برد ما را تا بر دوست

Дарони торики шаби дидеми равшан

درآن تاریک شب دیدیم روشن

зи нури ҳақи ҳамаи поу сари дӯст

ز نور حق همه پا و سر دوست

Таҷаллӣ зор шуд таври дили мо

تجلی زار شد طور دل ما

зи хуршеди ҷамоли анвари дӯст

ز خورشید جمال انور دوست

Фалаки бншондш бар сари ғуборӣ

فلک بنشاندش بر سر غباری

Ки бархезад зи хоки кишвари дӯст

که برخیزد ز خاک کشور دوست

Магӯ аз нофаи кон қадре надорад

مگو از نافه کان قدری ندارد

Бпиши турра чун анбари дӯст

بپیش طره چون عنبر دوست

Ҳкимо лаб бабанд аз ҷавҳару кон

حکیما لب ببند از جوهر و کان

Ки ҳаст аз кони дигари ҷавҳари дӯст

که هست از کان دیگر جوهر دوست

Чаҳ гавҳарҳо ки дар роҳаш фишондам

چه گوهرها که در راهش فشاندم

Чу нур аз баҳри дидаи гавҳари дӯст

چو نور از بهر دیده گوهر دوست