Дамӣ хондам ман хокии китоби осмонӣ ро

دمی خواندم من خاکی کتاب آسمانی را

Ки донистам зи дили покии улӯми ду ҷаҳонӣ ро

که دانستم ز دل پاکی علوم دو جهانی را

На олам буд на одам на бо сарати сиррии муҳаррам

نه عالم بود نه آدم نه با سرت سری محرم

Ки илмат кард дар икдми аёни канз наоне ро

که علمت کرد در یکدم عیان کنز نهانی را

Чу илматро аён омад азуи пайдо ҷаҳон омад

چو علمت را عیان آمد ازو پیدا جهان آمد

Бҷсми мурда ҷон омад ҳамаи инсӣу ҷонӣ ро

بجسم مرده جان آمد همه انسی و جانی را

Бдонстнд чун ашёъи турои яктоӣ бе ҳамто

بدانستند چون اشیاء ترا یکتای بی همتا

Намуданд аз пят гуё забон безабонӣ ро

نمودند از پیت گویا زبان بی زبانی را

Яке дар зикри тамҷидати яке дар фикри тҳмидт

یکی در ذکر تمجیدت یکی در فکر تحمیدت

Гушӯдаи боби тавҳидат дар дарҷи маъонӣ ро

گشوده باب توحیدت در درج معانی را

зи амри тести гулрезии хазони умри перӣ ро

ز امر تست گلریزی خزان عمر پیری را

зи ҳукми тести сари сабзии баҳори навҷуоне ро

ز حکم تست سر سبزی بهار نوجوانی را

Бирав эй зоҳиди худ байни млоФ аз хештани чандин

برو ای زاهد خود بین ملاف از خویشتن چندین

Чу нури бенаво бар чини бисоти нуктаи доне ро

چو نور بینوا بر چین بساط نکته دانی را