Ёрӣ ки видоъам нанамуд ва бсФр рафт

یاری که وداعم ننمود و بسفر رفت

Гӯи рӯи бсломт ки зи роҳи ту хатар рафт

گو رو بسلامت که ز راه تو خطر رفت

То пеши назар буд марои нури басар буд

تا پیش نظر بود مرا نور بصر بود

Наварам з басар рафт чу аз пеш назар рафт

نورم ز بصر رفت چو از پیش نظر رفت

Он шӯхи ҷафои пеша ки ҳеҷам бўдоъӣ

آن شوخ جفا پیشه که هیچم بوداعی

Нанавохт дам рафтан ва аз шаҳр бадар рафт

ننواخت دم رفتن و از شهر بدر رفت

Зад тири ғамӣ бар дили ришам ки зи захмаш

زد تیر غمی بر دل ریشم که ز زخمش

Хуноби ҷигар бар рухам аз дида тар рафт

خوناب جگر بر رخم از دیده تر رفت

ӯ рост чаҳ тири назар аз мо шуд ва мо ро

او راست چه تیر نظر از ما شد و ما را

Қади хам чу камон шуд зи ғаму умр басар рафт

قد خم چو کمان شد ز غم و عمر بسر رفت

Бас талх шуд аз ҳанзали ҳиҷраши даҳани ман

بس تلخ شد از حنظل هجرش دهن من

Якбораи бурун аз даҳанами таъм шукр рафт

یکباره برون از دهنم طعم شکر رفت

эй бод биовар зи Рахши серумаи хокӣ

ای باد بیاور ز رخش سرمه خاکی

То серума кунад нур ки нураши з басар рафт

تا سرمه کند نور که نورش ز بصر رفت