Гарми сад раҳи занӣ бо теғи бедод

گرم صد ره زنی با تیغ بیداد

Ба пеш кас нахоҳам зад раҳе дод

به پیش کس نخواهم زد رهی داد

Санавбар бо қадат кӣ шуд баробар

صنوبر با قدت کی شد برابر

Ки шарманда нашуда чун сарви шамшод

که شرمنده نشده چون سرو شمشاد

Матоъи куфру дайн аз мӯу рӯят

متاع کفر و دین از مو و رویت

Дарин савдо шудам якбораи барбод

دراین سودا شدم یکباره برباد

Бсид андозӣ дилҳо надидам

بصید اندازی دلها ندیدم

зи тири ғамза чун чашми ту сайёд

ز تیر غمزه چون چشم تو صیاد

Миннати он мурғ даст омӯзам охир

منت آن مرغ دست آموزم آخر

Насозӣ аз қафас то чандам озод

نسازی از قفس تا چندم آزاد

Башари ҳаргизи бад-ӣн хӯбӣ надидам

بشر هرگز بدین خوبی ندیدم

Малик бошӣ надонам ё парии зод

ملک باشی ندانم یا پری زاد

Дилӣ дорам ?бирт аз гармии шавқ

دلی دارم برت از گرمی شوق

Саропои оташу афғону фарёд

سراپا آتش و افغان و فریاد

Нахустин дами марои шайхи тариқат

نخستین دم مرا شیخ طریقت

Биҷуз ишқат надода ҳеҷ иршод

بجز عشقت نداده هیچ ارشاد

Падар танҳо на баҳри ишқи пурвирд

پدر تنها نه بهر عشق پرورد

Ки модари ҳам марои баҳри ҳамин зод

که مادر هم مرا بهر همین زاد

зи озодони дарбори ту чун нур

ز آزادان دربار تو چون نور

Бигӯ охир ки дод бандагӣ дод

بگو آخر که داد بندگی داد