На танҳо манзил ӯ шуд дили ман

نه تنها منزل او شد دل من

Ки шуд бар дарга ӯ манзили ман

که شد بر درگه او منزل من

Чу Тифлони хуфтаи нолон дар саҳаргоҳ

چو طفلان خفته نالان در سحرگاه

Бпҳлўии ғамати ҳршби дили ман

بپهلوی غمت هرشب دل من

Чгўим зон лаби ширин ки лаълаш

چگویم زان لب شیرین که لعلش

Буд пайвастаи нақли маҳфили ман

بود پیوسته نقل محفل من

зи қатлам чанд борати дасту домон

ز قتلم چند بارت دست و دامان

Бхўн оғишта дорад қотили ман

بخون آغشته دارد قاتل من

Зтобўти аҷали охир чаҳ пурсам

زتابوت اجل آخر چه پرسم

Ки ҳаст он нофа ва ин маҳмили ман

که هست آن نافه و این محمل من

Наравед аз мазорами ҷузи гули ишқ

نروید از مزارم جز گل عشق

зи бас ишқаш сиришта дар гули ман

ز بس عشقش سرشته در گل من

Дарини зулмат саро набӯд бар нур

دراین ظلمت سرا نبود بر نور

Ҳиҷобӣ ғайр ҳастӣ ҳоили ман

حجابی غیر هستی حایل من