Базми мо базм ошиқон бошад

بزم ما بزم عاشقان باشد

Нақли мо нақл орифон бошад

نقل ما نقل عارفان باشد

ҲрнФси ҷони тоза аз ғайб

هرنفس جان تازه از غیب

Аз тани ошиқон равон бошад

از تن عاشقان روان باشد

Ҳарки омад ббзм мо бинишаст

هرکه آمد ببزم ما بنشست

Фориғ аз малики ду ҷаҳон бошад

فارغ از ملک دو جهان باشد

Дил чу парвона мурод бсухт

دل چو پروانه مراد بسوخت

Шамъи хилвати сарой ҷон бошад

شمع خلوت سرای جان باشد

Офтоби ҷамоли рӯзафзӯн

آفتاب جمال روزافزون

Аз гиребони шаб аён бошад

از گریبان شب عیان باشد

Ҳарки аз хештан шавад фонӣ

هرکه از خویشتن شود فانی

Боқии малик ҷовдон бошад

باقی ملک جاودان باشد

Ба забон фасеҳ мегӯям

به زبان فصیح میگویم

То марои нутқ дар забон бошад

تا مرا نطق در زبان باشد

Сӯрати мо чу ҷому маънӣ май

صورت ما چو جام و معنی می

Ботнои ноӣисту зоҳири не

باطنا نائیست و ظاهر نی

Азўҷўдши вуҷӯди мо мавҷӯд

ازوجودش وجود ما موجود

Бе вуҷӯдаши вуҷӯди мо лошӣ

بی وجودش وجود ما لاشی

Матлаби худ зи худ талаб мекун

مطلب خود ز خود طلب میکن

Зонка мақсӯди худ худии ҳаии ҳай

زانکه مقصود خود خودی هی هی

Дар раҳи ошиқон хирад лангаст

در ره عاشقان خرد لنگست

Кӣ зи ақл ту гардад ин раҳи тай

کی ز عقل تو گردد این ره طی

Ҳарки нӯшед бодаи ишқаш

هرکه نوشید باده عشقش

Бардаи дроби зиндагонии пай

برده درآب زندگانی پی

Вонкаҳ шуд кушта дар раҳи ҷонон

وانکه شد کشته در ره جانان

Гашта дар кеши ъшқбозони ҳӣ

گشته در کیش عشقبازان حی

Гӯши ҷони бргшоу шӯи хомӯш

گوش جان برگشا و شو خاموش

Срноӣии аёни шинав аз не

سرنائی عیان شنو از نی

Нур рӯйиш бидида пайдо кун

نور رویش بدیده پیدا کن

Дида аз нури равиш бино кун

دیده از نور روش بینا کن

Ҷоми гетии намои бадаст овар

جام گیتی نما بدست آور

Акси соқӣ даров тамошо кун

عکس ساقی دراو تماشا کن

Аз худии бугсал ва бова пайванд

از خودی بگسل و باو پیوند

Рӯи висоли худо таманно кун

رو وصال خدا تمنا کن

Ғайри ҳақ гар кунӣ зи дили берун

غیر حق گر کنی ز دل بیرون

Ҳақ бигӯед ки рӯй бо мо кун

حق بگوید که روی با ما کن

Чашми ҷон бргшо бибин рӯйиш

چشم جان برگشا ببین رویش

Дида бар ҳасани ёр бино кун

دیده بر حسن یار بینا کن

Ҳамчуи қатраи дрои дарини дарё

همچو قطره درآ دراین دریا

Хештанро ғариқ дарё кун

خویشتن را غریق دریا کن

Гар бдиўон дил фурӯрафтӣ

گر بدیوان دل فرورفتی

Ин блўҳи замир иншо кун

این بلوح ضمیر انشا کن

Даври паргор дар миён омад

دور پرگار در میان آمد

Нуқта дар доира аён омад

نقطه در دایره عیان آمد

Сртўҳиди қутб олам шуд

سرتوحید قطب عالم شد

Меҳдӣ охируззамон омад

مهدی آخرالزمان آمد

Акси дилдор дар дилам бинмуд

عکس دلدار در دلم بنمود

Вена мубарро азин ва он омад

وین مبرا ازین و آن آمد

Ҳаркии србохти андарин дарё

هرکه سرباخت اندرین دریا

Сарвари ҷумла ошиқон омад

سرور جمله عاشقان آمد

Сари ваҳдати яқини з ҳол намӯд

سر وحدت یقین ز حال نمود

Касрати зулф даракмон омад

کثرت زلف درکمان آمد

Дили чўмшғўли зикр ҳақ гардид

دل چومشغول ذکر حق گردید

Ин сухани ҳосил забон омад

این سخن حاصل زبان آمد

Нақш ӯ дар хаёл май байнам

نقش او در خیال می بینم

Дар хаёли он ҷамол май байнам

در خیال آن جمال می بینم

Оби ҳайвону чашмаи кавсар

آب حیوان و چشمه کوثر

Ҷуръа зон зулол май байнам

جرعه زان زلال می بینم

Нақш ғайриӣ агар хаёл кунам

نقش غیری اگر خیال کنم

Он хаёли маҳол май байнам

آن خیال محال می بینم

Базм ишқасту ошиқони сармаст

بزم عشقست و عاشقان سرمست

Ҳама дар ваҷду ҳол май байнам

همه در وجد و حال می بینم

Айши дунёу ъушрати мардум

عیش دنیا و عشرت مردم

Србсри қилу қол май байнам

سربسر قیل و قال می بینم

Маҷлиси ошиқон бўҷд омад

مجلس عاشقان بوجد آمد

Завқи аҳли камол май байнам

ذوق اهل کمال می بینم

Чун бдрёии дил фурӯ рафтам

چون بدریای دل فرو رفتم

Дар забони ин мақол май байнам

در زبان این مقال می بینم

Дӯши он соқии қадаҳ дар даст

دوش آن ساقی قدح در دست

Аз дар мо даромад ва бинишаст

از در ما درآمد و بنشست

Тавбаи солхурдаи мо ро

توبه سالخورده ما را

Хуши сабки ҷому бодаро бишикаст

خوش سبک جام و باده را بشکست

Дидаи нақши ҷамол ӯ чун дид

دیده نقش جمال او چون دید

Нақш ғайриӣ дигар хаёл набаст

نقش غیری دگر خیال نبست

Кӣ кунад ёди чашмаи ҳайвон

کی کند یاد چشمه حیوان

Ҳарки нӯшед бодаи он маст

هرکه نوشید باده آن مست

Хуррами он ринди масти олами сӯз

خرم آن رند مست عالم سوز

Ки з буд ва набӯд худ вораст

که ز بود و نبود خود وارست

Ҳарки бо мо даромад андари дайр

هرکه با ما درآمد اندر دیر

Аз худӣ раст ва бо хдопиўст

از خودی رست و با خداپیوست

Ин сухан хуш бигуфт мардона

این سخن خوش بگفت مردانه

Дар харобот бо ман сармаст

در خرابات با من سرمست

Офтоби сипеҳри яздоне

آفتاب سپهر یزدانی

Шоҳи мардони алии умронӣ

شاه مردان علی عمرانی

Барҳама раҳравон шуд авлодаш

برهمه رهروان شد اولادش

Ҳодӣу раҳнамои раббонӣ

هادی و رهنمای ربانی

Шуда дар роҳи ҳақи ризои таслим

شده در راه حق رضا تسلیم

Карда маснад ба тахти султонӣ

کرده مسند به تخت سلطانی

Меҳдии охир алзмон бошад

مهدی آخر الزمان باشد

Соҳиби хотами сулаймонӣ

صاحب خاتم سلیمانی

Мастии мо зи бода дигар аст

مستی ما ز باده دگر است

Ту нанӯшида чаҳ майдонӣ

تو ننوشیده چه میدانی

Мо мурӣдони Сайиди сармаст

ما مریدان سید سرمست

Ҳодии вақти пери рӯҳонӣ

هادی وقت پیر روحانی

То ба бинии аёни ту нури алӣ

تا به بینی عیان تو نور علی

Ин суханро бзўқ майдонӣ

این سخن را بذوق میدانی