Вақте дар арзи ақдаси Машҳади муқаддас дар корўонсроӣӣ бо дарвеши бинўоӣии ҳам ҳуҷра будему ҳамсуфраи рӯзҳо қурси хуршедмон зеб хон ва шабҳо аз хӯшаи парвини збиби қувваи равони пайваста бар суфраи қаноати миҳмону шахси таслиму ризоро мизбон чанд рӯзии бад-ӣни минволи гузарони ҳол буд оқибати дарвеши бенаворо дар баннои тўоноӣӣ шикаст афтоду тоқи тоқаташ суст шуд бунёди оташи ҷўъи хирмани шкибоӣии росўхту шуълаи шикоят бурҷонаш барафрӯхт таманнои атъимаи лазиза аз диёри сабраш ихроҷ кард ва бо ин бе хонимони оғоз лҷоҷ гуфтам эй дарвеш длриш хон қаноат неъматӣаст бемеҳнату ташвиши моидаи инзивои тъомист бемашаққат беш аз беш қоли аллоҳи табораку таъолӣ ( атстбдлўни алзии ҳўоднии болзии ҳўи хайр ) чун банӣ Исроилро аз шарбати насиҳати дأолҷўъи беҳбӯдӣ ҳосил нашуду мазмун ( аҳбтўои мсрои ?фони лаками мо солтм )ро моил шуд ҳасби алтмнои он аз он шарифи макони раҳл иқомат бастем ва дар қария эй аз ҳаволӣ онҷо нишастем ҳазрату аҳби алътоёи зёФтхонаҳи баҳри мо тартиб фармуд ончии мтмнои дарвеш буд лекин дар хилоли он ҳоли раиси қарияи фақирро шоҳзодаи хуросон ки мафқуд шуда буд тасаввур намӯду рӯзи буруз дар эҳтиром меафзуд ҳар чанд савганд ёд мекардам ки ман он нестам муфид намеафтод балки қавӣ мешуд асоси он бнёохроломри ин маънӣ дар хуросон мунташир шуду соири аҳли қрӣ мухбир гашта азҳри тарафи созу барги пешкашӣ соз карданду инқиёди итоати оғози ҳокими Машҳади муқаддасро тазалзулӣ дар баннои тоқат рӯй оварад ва дар ин хусӯс тадбирҳо мекард ки фақирро бнўъӣ бартараф кунаду новаки ҳалокат варо ҳадаф , дарвеши бенаворо лашкари ҷубни бмҳосраҳи ҳисори дил бар омада дар сададу дафъи он баромаду чндонкаҳ муҷодала намӯд мутлақан надодаши суд чун роҳи чора масдӯд дид бо ҷазаъу фазаъи тамом назд фақири давид ки кунҷи қаноату ҷўъи саломати беҳтар аз хон каромату бими ҳалокат ва маломатаст он ганҷӣаст бизўол ва ин ранҷии лоязоли шабии дасти дуои бадаргоҳи кибриёи даровардаи пайдо шудани шоҳзодаи мафқудро аз ҳазрату дӯд масъалат намудем алии алсбоҳи хабари вуруди дарон навоҳӣ расед ва аз қазияи рустаи равонаи Машҳади муқаддаси гардидем ва бкнҷӣ ғунудем .
وقتی در ارض اقدس مشهد مقدس در کاروانسرائی با درویش بینوائی هم حجره بودیم و همسفره روزها قرص خورشیدمان زیب خوان و شبها از خوشه پروین زبیب قوه روان پیوسته بر سفره قناعت میهمان و شخص تسلیم و رضا را میزبان چند روزی بدین منوال گذران حال بود عاقبت درویش بینوا را در بنای توانائی شکست افتاد و طاق طاقتش سست شد بنیاد آتش جوع خرمن شکیبائی راسوخت و شعله شکایت برجانش برافروخت تمنای اطعمه لذیذه از دیار صبرش اخراج کرد و با این بی خانمان آغاز لجاج گفتم ای درویش دلریش خوان قناعت نعمتی است بی محنت و تشویش مائده انزوا طعامیست بی مشقت بیش از بیش قال الله تبارک و تعالی (اتستبدلون الذی هوادنی بالذی هو خیر) چون بنی اسرائیل را از شربت نصیحت دأالجوع بهبودی حاصل نشد و مضمون (اهبطوا مصرا فان لکم ما سالتم) را مایل شد حسب التمنای آن از آن شریف مکان رحل اقامت بستیم و در قریه ای از حوالی آنجا نشستیم حضرت و اهب العطایا ضیافتخانه بهر ما ترتیب فرمود آنچه متمنای درویش بود لیکن در خلال آن حال رئیس قریه فقیر را شاهزاده خراسان که مفقود شده بود تصور نمود و روز بروز در احترام میافزود هر چند سوگند یاد میکردم که من آن نیستم مفید نمی افتاد بلکه قوی میشد اساس آن بنیاآخرالامر این معنی در خراسان منتشر شد و سایر اهل قری مخبر گشته ازهر طرف ساز و برگ پیشکشی ساز کردند و انقیاد اطاعت آغاز حاکم مشهد مقدس را تزلزلی در بنای طاقت روی آورد و در این خصوص تدبیرها میکرد که فقیر را بنوعی برطرف کند و ناوک هلاکت و را هدف، درویش بینوا را لشکر جبن بمحاصره حصار دل بر آمده در صدد و دفع آن برآمد و چندانکه مجادله نمود مطلقا ندادش سود چون راه چاره مسدود دید با جزع و فزع تمام نزد فقیر دوید که کنج قناعت و جوع سلامت بهتر از خوان کرامت و بیم هلاکت و ملامتست آن گنجی است بیزوال و این رنجی لایزال شبی دست دعا بدرگاه کبریا درآورده پیدا شدن شاهزاده مفقود را از حضرت و دود مسئلت نمودیم علی الصباح خبر ورود درآن نواحی رسید و از قضیه رسته روانه مشهد مقدس گردیدیم و بکنجی غنودیم.
?герати осӯдагӣ бояд бгитӣ
گرت آسودگی باید بگیتی
Бирав кунҷӣ гузин дар инзиво кӯш
برو کنجی گزین در انزوا کوش
Бикаш дасти тамаъ аз моли дунё
بکش دست طمع از مال دنیا
Ки ҷуз нешаш набошад ҳичгаҳи нӯш
که جز نیشش نباشد هیچگه نوش
Илоҳии моро дар кунҷи азлати гӯшаи даҳ ва аз хон қаноати тӯшаи шикебии анояти намо ки ба фиреби ишваи дунё аз роҳ рух нтобему хислатӣ каромат фармо ки дар манзили ҳирсу ҳасад дар бистар ғифлат нахобем ҳам дарди ту диҳии ҳам дармон ту фиристӣ ҳам ҷони ту бахше ва ҳам ҷони ту сетонеи гоҳи қадаҳи мамотмон брлб наҳйу гоҳи бодаи ҳаётмони дркоми Чехияоне гоҳе бонагаштӣ ҷомаи ҷонҳо чок кунӣу гоҳи бсўзнии чок гиребонҳо бидӯзӣ
الهی ما را در کنج عزلت گوشه ده و از خوان قناعت توشه شکیبی عنایت نما که به فریب عشوه دنیا از راه رخ نتابیم و خصلتی کرامت فرما که در منزل حرص و حسد در بستر غفلت نخوابیم هم درد تو دهی هم درمان تو فرستی هم جان تو بخشی و هم جان تو ستانی گاه قدح مماتمان برلب نهی و گاه باده حیاتمان درکام چکانی گاهی بانگشتی جامه جانها چاک کنی و گاه بسوزنی چاک گریبانها بدوزی
Гуҳ фиристӣ дарду гуҳи дармони диҳӣ
گه فرستی درد و گه درمان دهی
Гуҳи сетонеи ҷон ва гоҳе ҷони диҳӣ
گه ستانی جان و گاهی جان دهی
Гуҳи бҷонҳои чоки зи ангуштии занӣ
گه بجانها چاک ز انگشتی زنی
Гуҳ бидӯзӣ чоки ҷон аз сӯзанӣ
گه بدوزی چاک جان از سوزنی