Соҳибдилиро шунидам дар қаср тнҳоӣӣ нишаста ва дар омезиши бррхи ағёри бастаи шамшери зикри мудомаши ҳамоилу сипари фикри тамомаши муқобил на ҳавои боғ будаш ва на таманнои роғи пайвастаи қадами бърсаҳ муҷоҳида наҳодӣ вобўоби мушоҳидаи кушодӣ сухан нагуфтанӣ ҷузи бҳлқаҳи ирфону қадам наздӣ ҷузи бдоираҳи аиқон аз онҷо ки офтоби ҷҳонтоби ҳақиқат аз машриқи дилаши толеъ буду партави анвори илоҳии пайваста аз матлаъи рухсораши сотиъи шаъшааи ҷамолаши тобони гашту машъалаи камолаши фурӯзони қуллоби муҳаббаташи дилро сайд карду занҷири муҳаббаташи ҷонро қайди хостами дидори фархундаи осораши бубинаму гулӣ аз гулзораш бичинам камари иродати бармеони баста беахтёркўчаҳ чанд бо қадами шавқи давидаму оқибати аламри бпои қасраш расидам дидам ақди намози мағриби бастау дил бо ҳузур ба ниёзи пайвастаи шорби алхмрии дрпои қасраши истодау боби адоват аз рӯй шақовати гушӯда насиҳат гуфтамаш нишнид маломат кардамаш ранҷид забони бдрштии гуфтани бозу санги ҷафои броҳли вафо андохтани оғози бихбри азонкаҳ чоҳ кун ҳамеша дар чоҳасту роҳзани гумроҳи хост то сангӣ брсоҳбдл андозаду вирои бигноаҳ мақтӯл созад санги ҳурмати соҳибдилро дониста аз дар даричаи бозгашт ва бар санг андоз Фрўдомдаҳи сарашро бишикаст ва дар хок омехт санг андозро чун сиришкасту хӯни фурӯи рехт бе ихтиёри дасти тазаррӯъи гушӯдаи бдомн маъзират овехт чун ҳадаф надомат шуд ва аз кирдори зишти бозгашти соҳибдилро биравӣ раҳмати омада аз сари тақсираши гузашт .

صاحبدلی را شنیدم در قصر تنهائی نشسته و در آمیزش بررخ اغیار بسته شمشیر ذکر مدامش حمایل و سپر فکر تمامش مقابل نه هوای باغ بودش و نه تمنای راغ پیوسته قدم بعرصه مجاهده نهادی وابواب مشاهده گشادی سخن نگفتنی جز بحلقه عرفان و قدم نزدی جز بدایره ایقان از آنجا که آفتاب جهانتاب حقیقت از مشرق دلش طالع بود و پرتو انوار الهی پیوسته از مطلع رخسارش ساطع شعشعه جمالش تابان گشت و مشعله کمالش فروزان قلاب محبتش دل را صید کرد و زنجیر محبتش جان را قید خواستم دیدار فرخنده آثارش ببینم و گلی از گلزارش بچینم کمر ارادت برمیان بسته بی اختیارکوچه چند با قدم شوق دویدم و عاقبت الامر بپای قصرش رسیدم دیدم عقد نماز مغرب بسته و دل با حضور به نیاز پیوسته شارب الخمری درپای قصرش ایستاده و باب عداوت از روی شقاوت گشوده نصیحت گفتمش نشنید ملامت کردمش رنجید زبان بدرشتی گفتن باز و سنگ جفا براهل وفا انداختن آغاز بیخبر ازآنکه چاه کن همیشه در چاهست و راهزن گمراه خواست تا سنگی برصاحبدل اندازد و ویرا بیگناه مقتول سازد سنگ حرمت صاحبدل را دانسته از در دریچه بازگشت و بر سنگ انداز فرودآمده سرش را بشکست و در خاک آمیخت سنگ انداز را چون سرشکست و خون فرو ریخت بی اختیار دست تضرع گشوده بدامن معذرت آویخت چون هدف ندامت شد و از کردار زشت بازگشت صاحبدل را بروی رحمت آمده از سر تقصیرش گذشت.

Илоҳӣ аз зиндони ширкмон ба буқъаи танҳоӣ ки манзил тавҳидаст мақомӣ соз кун ва аз даргаи ҷаҳолати бдрҷаҳи адолати даровардаи дарича аз нури ҳузур бар дили мо боз кун то аз дағали бозии нафаси бади афъоли ҷустаи даст аз санг андозӣ бардорему решаи адовату шақоватро канда дар мазраъи аъмоли ҷузи тухм муҳаббат накорем озодӣии даҳ ки гирифтор нигарадем сёдӣии даҳ ки шикор нишуем .

الهی از زندان شرکمان به بقعه تنهایی که منزل توحید است مقامی ساز کن و از درگه جهالت بدرجه عدالت درآورده دریچه از نور حضور بر دل ما باز کن تا از دغل بازی نفس بد افعال جسته دست از سنگ اندازی برداریم و ریشه عداوت و شقاوت را کنده در مزرع اعمال جز تخم محبت نکاریم آزادئی ده که گرفتار نگردیم صیادئی ده که شکار نشویم.