Мурғи хуши хату хол дар шиканҷи ниҳолӣ ошён дошту ҷӯҷа бепару бол дар ошёни ниҳони заҳролӯди Марии дандони тамаъи кушодаи қасди ҷӯҷа вай кард мурғ аз зиракӣ ва фаросат дарёфту хори тамоми нешӣ дар минқори гирифта бкнҷӣ ғунуд мори синаи моли худро бнҳол кашид то блб ошён расед даҳон боз карду сайд кардани оғози мурғ аз чобукии худро чолоки сохту хорро дар даҳони мори андохти ҷароҳати хор аз даҳони мор сар кард ва бунёд ҳастиашро зеру зибр аз авҷи ниҳол ба ҳазиз вабол афтод ва чандон србр санг зад ки ҷон бҳлокт дод .

مرغ خوش خط و خال در شکنج نهالی آشیان داشت و جوجه بی پر و بال در آشیان نهان زهرآلود ماری دندان طمع گشاده قصد جوجه وی کرد مرغ از زیرکی و فراست دریافت و خار تمام نیشی در منقار گرفته بکنجی غنود مار سینه مال خود را بنهال کشید تا بلب آشیان رسید دهان باز کرد و صید کردن آغاز مرغ از چابکی خود را چالاک ساخت و خار را در دهان مار انداخت جراحت خار از دهان مار سر کرد و بنیاد هستی اش را زیر و زبر از اوج نهال به حضیض وبال افتاد و چندان سربر سنگ زد که جان بهلاکت داد.

Илоҳии ин чаҳ доғист ки сӯхтан марҳам ӯст ва ин чаҳ боғӣаст ки афрӯхтан шабнам ӯст чаҳ судаст ки судаши ҳамаи зӣонаш чаҳ моҷарост ки дардаш ҳама дармонаст

الهی این چه داغیست که سوختن مرهم اوست و این چه باغیست که افروختن شبنم اوست چه سود است که سودش همه زیانش چه ماجراست که دردش همه درمانست

Илоҳии парвонаи сон чун моро дар оташи ҳайрати сӯхтӣ ва дар маҳфили дили шамъ маърифат афрӯхтӣ ба хорзори меҳнат гирифторӣ кардӣ ва дар гулзори муҳаббати ҳазор косаи заҳр брлб наҳодӣ ки ин қадаҳ навишт бануш бнохни ҷафо сина харошидӣ ки ин шарт вафост мхрўш

الهی پروانه سان چون ما را در آتش حیرت سوختی و در محفل دل شمع معرفت افروختی به خارزار محنت گرفتاری کردی و در گلزار محبت هزار کاسه زهر برلب نهادی که این قدح نوشت بنوش بناخن جفا سینه خراشیدی که این شرط وفاست مخروش

Ореи таҷаммули гул бе таҳаммули хор мумкин нест булбул донад ки дар булбула чист , парвона то ботш ҳурмон насӯхт шамъи васли ниФрўхти ниёз ошиқ ҷонбозӣаст , внози маъшӯқ бе ниёзии ӣнҷои ҳама ниёзасту онҷои ноз бениёзро чаҳ ноз .

آری تجمل گل بی تحمل خار ممکن نیست بلبل داند که در بلبله چیست، پروانه تا بآتش حرمان نسوخت شمع وصل نیفروخت نیاز عاشق جانبازیست، وناز معشوق بی نیازی اینجا همه نیاز است و آنجا ناز بی نیاز را چه ناز.

Ҳарки нозукаш шуд ниёз боз ӯст ноздор ва бе ниёзи мубтадиро ҷон бохтан душворасту мунтаҳиро осон ҷаҳд кун ва худро бойен мақом бирасон оятӣ ки кошифи ин асрораст ҳикояти чндри бадан яъне маи пайкари бзбони ҳиндӣ ва маҳёраст .

هرکه نازکش شد نیاز باز اوست نازدار و بی نیاز مبتدی را جان باختن دشوار است و منتهی را آسان جهد کن و خود را باین مقام برسان آیتی که کاشف این اسرار است حکایت چندر بدن یعنی مه پیکر بزبان هندی و مهیار است.