Духтариро ҷой дар ҳинд буд чндри бадани номи бғоити хӯбрӯйу хуши андоми турраи машки фомаши дилҳои мусулмонро дому холи анбари афшонаши донаи саҳари ?наргаши фаттонаши роҳзани имону ғамзаи ғаммозаши девонаи соз ҳар фарзона аз лаъли гуҳарбораши равнақи шикани бозори марҷон ва аз гӯнаи рухсор бар ҳамзани ҳангомаи меҳри дурахшони қади длороиши нахли чамани ръноӣӣу хади рӯҳи афзоиши гули гулшани зибоӣӣ

دختری را جای در هند بود چندر بدن نام بغایت خوبروی و خوش اندام طره مشک فامش دلهای مسلمان را دام و خال عنبر افشانش دانه سحر نرگش فتانش راهزن ایمان و غمزه غمازش دیوانه ساز هر فرزانه از لعل گهربارش رونق شکن بازار مرجان و از گونه رخسار بر همزن هنگامه مهر درخشان قد دلارایش نخل چمن رعنائی و خد روح افزایش گل گلشن زیبائی

Чун султони баҳори бсолии якбори пажмурдагони саҳрои ҳурмонро бар хон дидори сало дар додӣу бъзми парастиши санам аз ҳарами қадами азми байти алзм ба парастиш санам наҳодӣ баҳри гомии ҳазорон ҷононро ғорат ҷон кардӣу мусулмонро тороҷи имони баҳри ҷониб ки аз гӯшаи чашми назари афкандии зуннор бргрдн дидӣ ҳазорон бандӣ

چون سلطان بهار بسالی یکبار پژمردگان صحرای حرمان را بر خوان دیدار صلا در دادی و بعزم پرستش صنم از حرم قدم عزم بیت الضم به پرستش صنم نهادی بهر گامی هزاران جانان را غارت جان کردی و مسلمان را تاراج ایمان بهر جانب که از گوشه چشم نظر افکندی زنار برگردن دیدی هزاران بندی

Бар фалаки ҳасану маъшӯқии хуршеди осори ломъи алонвору ушшоқ дар ҳаводории он зарраи вори биҳду шумор иттифоқан дар рӯзи тулӯъи он хуршеди сипеҳри ҷони навҷуоне чун моҳи шаби чаҳордаҳ дар ҳасани тамому меҳри ҷони афрӯз бар дар дарбори длороиши каминаи ғуломи ҷамшеди замон дар базми ҳасанаши дардии каши ҷоми хуршеди тобон дар айвони дилбаряши хиштии брлби бом дар ҷаҳони сӯзяши меҳри ҳамроҳу дарҷони афрӯзяши маи ёри исм бо мсмоиши маҳёр дар миёни хайли ушшоқ дар канории истодау чашми тамошои кушода буд ки он сармасти ҳарифи паймонаи длрбоӣӣ ва он бути парасти бтхонаҳи дили ороӣӣ

بر فلک حسن و معشوقی خورشید آثار لامع الانوار و عشاق در هواداری آن ذره وار بیحد و شمار اتفاقا در روز طلوع آن خورشید سپهر جان نوجوانی چون ماه شب چهارده در حسن تمام و مهر جان افروز بر در دربار دلارایش کمینه غلام جمشید زمان در بزم حسنش دردی کش جام خورشید تابان در ایوان دلبریش خشتی برلب بام در جهان سوزیش مهر همراه و درجان افروزیش مه یار اسم با مسمایش مهیار در میان خیل عشاق در کناری ایستاده و چشم تماشا گشاده بود که آن سرمست حریف پیمانه دلربائی و آن بت پرست بتخانه دل آرائی

Ин бигуфту равон дар гузашти маҳёрро ту девона шудӣ вирди забону зикри ҷони гашт .

این بگفت و روان در گذشت مهیار را تو دیوانه شدی ورد زبان و ذکر جان گشت.

Малики вазирро бо ҳуззор ӯ амр фармуд ӯ низ ҷузи ту девона шудӣ аз девона ҳарфӣ нашунӯд бхдмти малик арз намӯд шоҳро боби ҳайрат бар рух гушӯд худ Аннани азимати сӯй девона тофт ҳарчӣ суол кард ту девона шудӣ ҷавоб ёфт маълум шуд ки девонаи меҳри прирўӣисту бастаи силсилаи зулфи анбарин мўӣӣ аз онҷо ки подшоҳонро футувват шиорасту мурувват дсор гуфт аз мурувват давраст ки саргаштаи ҳайрониро давр аз ёру диёр дар ин биёбони ҳалокати гузорам ва аз футувват дастураст ки қарор нагирам то ёри ин дили Фкорро дар канораш ором фармуд то он сҳроӣиро бшҳр дароваранд ва дар хонаи хосу оми бтмошо равон карданд

ملک وزیر را با حضار او امر فرمود او نیز جز تو دیوانه شدی از دیوانه حرفی نشنود بخدمت ملک عرض نمود شاه را باب حیرت بر رخ گشود خود عنان عزیمت سوی دیوانه تافت هرچه سئوال کرد تو دیوانه شدی جواب یافت معلوم شد که دیوانه مهر پریروئیست و بسته سلسله زلف عنبرین موئی از آنجا که پادشاهان را فتوت شعار است و مروت دثار گفت از مروت دور است که سرگشته حیرانی را دور از یار و دیار در این بیابان هلاکت گذارم و از فتوت دستور است که قرار نگیرم تا یار این دل فکار را در کنارش آرام فرمود تا آن صحرائی را بشهر درآورند و در خانه خاص و عام بتماشا روان کردند

Шоҳ донист моҳӣ ки девона аз тоби меҳраш бтёбаст дарин шаҳраст чун аз дидори девораши девонаро ӣнҳамаи шодмонӣ баҳрааст бҳўолии он шаҳри харгоҳи барпои сохт ва дар тафтиш ва таҷассус пардохт қиссаи чндри баданро србср бишунид ва аз қазияи ҳасби алўоқъ мухбир гардид номаи навиштани бпдри чндри бадан оғоз карду барги мўослти сози ҳумоюни чатрии брФрқи имло дар арса иншо афрохт дурахшони Меҳрӣ аз машриқи иншо дар соҳати муддаои партави андохти хулосаи муддаоу хоссаи иншои онкӣ дар арсаи ҷалолату салтанати ёдгори дудмони моро аз сулб худ саворӣаст як тана дар майдони ҳасану ҷамолу фазлу камоли гарми рўҷўлони мдтист ки илми ошиқии бргўшаҳи дили афрохтау каманди меҳри моҳрўӣӣ ки шамсаи айвон хонадон шумост зуннори гардани ҷони сохтаи масти шароби нозони бути танноз шуда ва аз хӯрду хоби бакулии бинёзи шеваи имтинону равияи эҳсон ки подшоҳонро сазоворасту хусравонро дар хури рафтори онсткаҳи саргаштагони водии ҳиҷронро ба малики васл ҷонон расонанду лаби ташнагони бўодии ҳурмонро зулоли умеди бком ҷон чиконанд хоҳишу илтимоси мо мўослтро таҳия асбобаст тоФрмоиши шумо бар чаҳ қонӯн ва қиёсаст чун бурид сариъи уссайри номаро назд падари чндри бадани расониди гавҳари таъзими вткрим бар фарқ буриду нома басӣ ифшоанд муншии срномаҳро боз карду хондани оғоз бар мазмун чун шоҳро итилоъ ҳосил шуд дар ҷавоби бад-ӣни мақула қоил шуд ки шоҳро каломи ошноӣӣ мулӯконааст лекини афсӯси афсӯс ки аз кеши мо бегонааст моро санами парастӣу тавоф сўмнот корост ва ӯро саҷдаи самаду вуқуфи Арафоти рафтор .

شاه دانست ماهی که دیوانه از تاب مهرش بتیاب است دراین شهر است چون از دیدار دیوارش دیوانه را اینهمه شادمانی بهره است بحوالی آن شهر خرگاه برپا ساخت و در تفتیش و تجسس پرداخت قصه چندر بدن را سربسر بشنید و از قضیه حسب الواقع مخبر گردید نامه نوشتن بپدر چندر بدن آغاز کرد و برگ مواصلت ساز همایون چتری برفرق املا در عرصه انشا افراخت درخشان مهری از مشرق انشا در ساحت مدعا پرتو انداخت خلاصه مدعا و خاصه انشا آنکه در عرصه جلالت و سلطنت یادگار دودمان ما را از صلب خود سواریست یک تنه در میدان حسن و جمال و فضل و کمال گرم روجولان مدتیست که علم عاشقی برگوشه دل افراخته و کمند مهر ماهروئی که شمسه ایوان خاندان شماست زنار گردن جان ساخته مست شراب نازآن بت طناز شده و از خورد و خواب بکلی بینیاز شیوه امتنان و رویه احسان که پادشاهان را سزاوار است و خسروان را در خور رفتار آنستکه سرگشتگان وادی هجران را به ملک وصل جانان رسانند و لب تشنگان بوادی حرمان را زلال امید بکام جان چکانند خواهش و التماس ما مواصلت را تهیه اسبابست تافرمایش شما بر چه قانون و قیاس است چون برید سریع السیر نامه را نزد پدر چندر بدن رسانید گوهر تعظیم وتکریم بر فرق برید و نامه بسی افشاند منشی سرنامه را باز کرد و خواندن آغاز بر مضمون چون شاه را اطلاع حاصل شد در جواب بدین مقوله قائل شد که شاه را کلام آشنائی ملوکانه است لیکن افسوس افسوس که از کیش ما بیگانه است ما را صنم پرستی و طواف سومنات کاراست و او را سجده صمد و وقوف عرفات رفتار.

Бурид муроҷиат намӯду моҷароро бързи расониди зуд ва чун қуфли таманноро ба калид мусолиҳа нагушӯд мақотиларо муҳайё шудан амр фармуд дар ин байни субҳи парастиши санам аз уфуқи замони толеъу хуршеди ҷамоли чндри бадан аз машриқи ҷаҳон сотиъ гардид маҳёри зарраи вори худро дар партави нури он расонид чун тири нигоҳи чндри баданро нишона шуд аз Фндҳми бик карона шуд .

برید مراجعت نمود و ماجرا را بعرض رسانید زود و چون قفل تمنا را به کلید مصالحه نگشود مقاتله را مهیا شدن امر فرمود در این بین صبح پرستش صنم از افق زمان طالع و خورشید جمال چندر بدن از مشرق جهان ساطع گردید مهیار ذره وار خود را در پرتو نور آن رسانید چون تیر نگاه چندر بدن را نشانه شد از فندحم بیک کرانه شد.

Хабари бшоаҳ дайндор расед ки маҳёри бўсол ёр раседу ҷуръаи мамот чун зулол ҳаёт банушеду халъати наҷот аз вабол завол бапушед шоҳи гиребон дар мотам ӯ чок карду барсар дар азои хоки машғӯли ғуслу ткФини гаштанду боби дидаи хокро басӣ сириштанд чун тобути тахт ошиқ шуд равони басӯии қасри маъшӯқ мувофиқ шуд чун дар қасри чндр бадан расед тобути истоди чндонкаҳи саъй дар бурдан он карданд муфид науфтод

خبر بشاه دیندار رسید که مهیار بوصال یار رسید و جرعه ممات چون زلال حیات بنوشید و خلعت نجات از وبال زوال بپوشید شاه گریبان در ماتم او چاک کرد و برسر در عزا خاک مشغول غسل و تکفین گشتند و بآب دیده خاک را بسی سرشتند چون تابوت تخت عاشق شد روان بسوی قصر معشوق موافق شد چون در قصر چندر بدن رسید تابوت ایستاد چندانکه سعی در بردن آن کردند مفید نیفتاد

Чндри баданро дарёии вафодории мавҷ зан гардиду киштии шкибоӣии қарини шикан дар талаби марди роҳ назд шоҳ фиристод шоҳ назд ӯ мурдаро фиристод ҷомаи куфр бар тан чок зад ва аз бути парастии руста зуннор гусаст илми имони брбом афлок зад қолаб тиҳӣ кард ва ба маҳёри пайваст

چندر بدن را دریای وفاداری موج زن گردید و کشتی شکیبائی قرین شکن در طلب مرد راه نزد شاه فرستاد شاه نزد او مرده را فرستاد جامه کفر بر تن چاک زد و از بت پرستی رسته زنار گسست علم ایمان بربام افلاک زد قالب تهی کرد و به مهیار پیوست

Чндри баданро боӣини аҳли имон ғусл дода кафан карданд ва аз қасраш дароварданд тобути он бо тобути маҳёри ҳамроҳи брФторомднд то қбрробр канор омаданд тобути чндри баданро гушӯданд қолаб ӯро надида таъаҷҷуб намуданд басӯии тобут маҳёр шитофтанд ҳар дуро дар оғӯш ҳам ёфтанд ҳар чанд хостанд аз якдигарашон ҷудо кунанд натавонистанд дарӣки қабрашони ниҳодаи ду сӯрати бастанд .

چندر بدن را بآئین اهل ایمان غسل داده کفن کردند و از قصرش درآوردند تابوت آن با تابوت مهیار همراه برفتارآمدند تا قبررابر کنار آمدند تابوت چندر بدن را گشودند قالب او را ندیده تعجب نمودند بسوی تابوت مهیار شتافتند هر دو را در آغوش هم یافتند هر چند خواستند از یکدیگرشان جدا کنند نتوانستند دریک قبرشان نهاده دو صورت بستند.

Илоҳии ин чаҳ ҳасанаст ки аз партави он шамъ муҳаббат афрӯхтӣу парвонаи ҷони муҳибонро дар забонаи он болу пари сӯхтӣ ва ин чаҳ савтаст ки ҳар гуҳи нағма аз он бигӯаш омад ҷони маҳҷӯри он бенаворо мужда висол бигӯаш омад .

الهی این چه حسنست که از پرتو آن شمع محبت افروختی و پروانه جان محبان را در زبانه آن بال و پر سوختی و این چه صوتست که هر گه نغمه از آن بگوش آمد جان مهجور آن بینوا را مژده وصال بگوش آمد.

Муҳибро мудоми нақди ҷон дар бутаи муҳаббат бгдозасту гӯши дил ба паёми висоли маҳбӯби боз назар накунад ҷузи бҷлўаҳи ҷамол ва хабар нашунӯд ҷузи муждаи висоли ғариб ҳикоятӣасту аҷиби ривоятӣ ки ҳркрои тобиш ҷамол барафрӯзанд ботш ҷалол бисӯзанду ҳркрои мужда висол расонанд бҷзои он ҷон бустонанд .

محب را مدام نقد جان در بوته محبت بگداز است و گوش دل به پیام وصال محبوب باز نظر نکند جز بجلوه جمال و خبر نشنود جز مژده وصال غریب حکایتی است و عجیب روایتی که هرکرا تابش جمال برافروزند بآتش جلال بسوزند و هرکرا مژده وصال رسانند بجزای آن جان بستانند.