Вақте гузаштам дар клисоӣии расидами бкохи трсоӣии ду тасвир дидам брдиўори он кохи якеро дрчшми холӣ буду дайгариро дар сари шох ҳар ду муқобили истодау ангушти ?имаи кушода бо худ гуфтам аиндўи нақши аҷиб беҳикматӣ нест бояд донист ки имони эшон дар чист соъатии сари бҷиби тафаккур фурӯ кардам шФоӣӣ аз он ҳосил кардам маълум шуд ки забони маломати гушӯдау камари адовати бастаи бихбр аз маъюбии худ дар мақом ъибҷўиӣ нишаста яке хол зоҳир мекарду дайгарии шох ҳар ду баҳами бнодонӣ дар ҷадали густох .

وقتی گذشتم در کلیسائی رسیدم بکاخ ترسائی دو تصویر دیدم بردیوار آن کاخ یکی را درچشم خالی بود و دیگری را در سر شاخ هر دو مقابل ایستاده و انگشت ایما گشاده با خود گفتم ایندو نقش عجیب بی حکمتی نیست باید دانست که ایمان ایشان در چیست ساعتی سر بجیب تفکر فرو کردم شفائی از آن حاصل کردم معلوم شد که زبان ملامت گشوده و کمر عداوت بسته بیخبر از معیوبی خود در مقام عیبجویی نشسته یکی خال ظاهر میکرد و دیگری شاخ هر دو بهم بنادانی در جدل گستاخ.

Илоҳии дидаи моро аз айб мъро куну синаи моро аз риб мубарро Айнӣ аноят фармо ки ҳар чаҳ дар назар ояд матлаъ анвор шаваду дилии каромати нмокаҳи ончӣ бахотир расад махзан асрор гардад ба бузургвории худ бории назари ғаффории бргнаҳ корӣ бигушоӣ ва ба мсқли раҳмати занги маъсият аз ойина замирмон бизадой аз чанг ҳар рангу бўӣӣ озод куну бчнги бирнгии дилшод то ҳар неку бадӣ ки байнам аз худ байнам ва ҳар ранҷу роҳатӣ ки пеш ояд ҳама бар худ гузинам не ғалат гуфтам ҳарки аз бодаи бирнгии ҷуръа нӯш кард буд ва набӯд худ бакулӣ фаромӯш кард онҷои неку бадро чаҳ маҷол ва аз ранҷу роҳат чаҳ малол

الهی دیده ما را از عیب معرا کن و سینه ما را از ریب مبرا عینی عنایت فرما که هر چه در نظر آید مطلع انوار شود و دلی کرامت نماکه آنچه بخاطر رسد مخزن اسرار گردد به بزرگواری خود باری نظر غفاری برگنه کاری بگشای و به مصقل رحمت زنگ معصیت از آئینه ضمیرمان بزدای از چنگ هر رنگ و بوئی آزاد کن و بچنگ بیرنگی دلشاد تا هر نیک و بدی که بینم از خود بینم و هر رنج و راحتی که پیش آید همه بر خود گزینم نی غلط گفتم هرکه از باده بیرنگی جرعه نوش کرد بود و نبود خود بکلی فراموش کرد آنجا نیک و بد را چه مجال و از رنج و راحت چه ملال

Ташнаи коми бодияи ишқро кӯза ҳастӣ бснг нестӣ нашканад зулоли ҷовид аз сарчашма умед наҷӯшад ва то аз чанги найранги ҳиндӯии нафаси пари макр ва фусун нараҳад аз ҳар рангу бўӣӣ мумтоз нашаваду халъати бирнгии напушад , кӯза ҳастӣ башикану зулол ҷовид бануш нафаси саркашро ором куну халъат бирнгӣ бапуш .

تشنه کام بادیه عشق را کوزه هستی بسنگ نیستی نشکند زلال جاوید از سرچشمه امید نجوشد و تا از چنگ نیرنگ هندوی نفس پر مکر و فسون نرهد از هر رنگ و بوئی ممتاز نشود و خلعت بیرنگی نپوشد، کوزه هستی بشکن و زلال جاوید بنوش نفس سرکش را آرام کن و خلعت بیرنگی بپوش.