Соҳибдилиро дидам дар маҳфилӣ нишастау ақди суҳбат бо комилӣ дар миёни баста ҳар қатра аз зулоли гуфтораши баҳрии пари лолӣ ва ҳар зарра аз партави рухсораши Меҳрии лоязолии чеҳраи ҷамоли брнўри ҷалоли оростау ойинаи ҷалоли бҷлўаҳи ҷамоли перостаи суханаши ташнагонро чашмаи ҳайвону куштагонро ҳаёти ҷовдон гоҳ бидида гирёни гуҳари ҳиҷрони сифтӣу гоҳ бо лаби хандони хабар висол гуфтӣ .

صاحبدلی را دیدم در محفلی نشسته و عقد صحبت با کاملی در میان بسته هر قطره از زلال گفتارش بحری پر لالی و هر ذره از پرتو رخسارش مهری لایزالی چهره جمال برنور جلال آراسته و آئینه جلال بجلوه جمال پیراسته سخنش تشنگان را چشمه حیوان و کشتگان را حیات جاودان گاه بدیده گریان گهر هجران سفتی و گاه با لب خندان خبر وصال گفتی.

Гуфтам ҳар субҳу шоми рафтаи ҷамол бо камолаш ба байнаму гул аз гулшани суҳбат бо масарраташ бичинам чанд рӯзӣ бигузашт сяти фазлаши мунташири гашту қозии бихброн бар камолаши фаҷри оташи ҳасад дар дили қозӣ шуъла кашӣдан гирифту боди ғурури барсару рӯйиш ва ?зидан фармуд товиро дар маҳкама қазо овардау эродии гирифтаи мақтӯли намоянд аз онҷо ки замири равшандилон ойина мусаффосту сӯрати афъоли неку бад дар он пайдои чндонкаҳ дар маъракаи суоли ақди муколамаи бастанду боби муҷодалаи гшўдндгўии маъонӣ аз чавгон беонаш ҷузи ҷавоби лои адрӣ нар буданд забони бҳкми зарурат аз гуфтори баст то азқзиаҳи маҳкама қозӣ раст .

گفتم هر صبح و شام رفته جمال با کمالش به بینم و گل از گلشن صحبت با مسرتش بچینم چند روزی بگذشت صیت فضلش منتشر گشت و قاضی بیخبران بر کمالش فجر آتش حسد در دل قاضی شعله کشیدن گرفت و باد غرور برسر و رویش و زیدن فرمود تاوی را در محکمه قضا آورده و ایرادی گرفته مقتول نمایند از آنجا که ضمیر روشندلان آئینه مصفاست و صورت افعال نیک و بد در آن پیدا چندانکه در معرکه سئوال عقد مکالمه بستند و باب مجادله گشودندگوی معانی از چوگان بیانش جز جواب لا ادری نر بودند زبان بحکم ضرورت از گفتار بست تا ازقضیه محکمه قاضی رست.

Маълум шуд ки доноӣӣ дар надонистан буду рҳоӣӣ дар забон бастани нигар дар ҳоҷати муддаӣ агар чаҳ ҳуҷҷатӣаст ботили изҳори муддаои ҳақи гӯ дар даҳон саммӣаст қотили сухани оқили бҷоҳл дар нагираду ойинаи ноқобил акс напазирад .

معلوم شد که دانائی در ندانستن بود و رهائی در زبان بستن نگر در حاجت مدعی اگر چه حجتی است باطل اظهار مدعای حق گو در دهان سمی است قاتل سخن عاقل بجاهل در نگیرد و آئینه ناقابل عکس نپذیرد.

Забон бастани бҳқиқт бзрўрт баҳрӣаст пари гавҳару сухани гуфтан бмслҳт Меҳрӣаст заррапарвар ин ҳар ду ҷавҳар як конанду гавҳари як Аммони гоҳи оби ангезаду гоҳи оташи гоҳи тасаллии намояду гоҳи мушавваш .

زبان بستن بحقیقت بضرورت بحریست پر گوهر و سخن گفتن بمصلحت مهریست ذره پرور این هر دو جوهر یک کانند و گوهر یک عمان گاه آب انگیزد و گاه آتش گاه تسلی نماید و گاه مشوش.