Баҳор омад ба истиқболи наврӯз
بهار آمد به استقبال نوروز
Чу иди булбул аз дунболи наврӯз
چو عید بلبل از دنبال نوروز
Баҳорӣ аз луоби ҳури обаш
بهاری از لعاب حور آبش
Кафи сарчашмаи кавсари саҳобаш
کف سرچشمهٔ کوثر سحابش
Саҳобии маҷлиси афрӯзи назора
سحابی مجلس افروز نظاره
Змоҳши барқ ,у зи борони ситора
زماهش برق، و ز باران ستاره
Ҳаво чу табъи ман сармоя дар
هوا چو طبع من سرمایهٔ در
Сабо аз худ тиҳӣ дар атри гули пар
صبا از خود تهی در عطر گل پر
Лаболаб аз май гули ҷоми лола
لبالب از می گل جام لاله
Ба даъвии боғу саҳрои ҳам пиёла
به دعوی باغ و صحرا هم پیاله
Хароби ободи ҷғду кулбаи мӯр
خراب آباد جغد و کلبهٔ مور
Чу чашми булбулон аз ҷилваи маъмур
چو چشم بلبلان از جلوه معمور
Ба захм аз хуррамии марҳами гирифта
به زخم از خرمی مرهم گرفته
Ғаму шодӣ чу гул дар ҳам шукуфта
غم و شادی چو گل در هم شکفته
Ҳаво дар шуъла аз баси коргар буд
هوا در شعله از بس کارگر بود
Пари парвона аз гули тозатар буд
پر پروانه از گل تازه تر بود
Таровати шаста чун дард аз пиёла
طراوت شسته چون درد از پیاله
Ғубори анбар аз мижгони лола
غبار عنبر از مژگان لاله
зи баси оғишта дар гулҳои сероб
ز بس آغشته در گلهای سیراب
Шикастаи ранги хуршеди ҷҳонтоб
شکسته رنگ خورشید جهانتاب
Ту пиндории зи анвори шабу рӯз
تو پنداری ز انوار شب و روز
Чаман маҳтоб пӯшедаст дар рӯз
چمن مهتاب پوشیدست در روز
Чамани соқии назари хмхонаҳи пардоз
چمن ساقی نظر خمخانه پرداز
Суроҳеи шамъу гули парвонаи парвоз
صراحی شمع و گل پروانه پرواز
Шаробу шабнаму гул ҳар се ҳамдаст
شراب و شبنم و گل هر سه همدست
Казин ошиқи вазон булбул шавад маст
کزین عاشق وزان بلبل شود مست
зи ҷӯши гули гулоби дида дар ҷӯш
ز جوش گل گلاب دیده در جوش
Тамошо бо тамошоеи ҳам оғӯш
تماشا با تماشایی هم آغوش
Чамани арзи таҷаллии зор гул кард
چمن عرض تجلی زار گل کرد
Чароғи масҷиду бтхонаҳ гул кард
چراغ مسجد و بتخانه گل کرد
Ба ваҳдатгоҳи гулшани шайху роҳиб
به وحدتگاه گلشن شیخ و راهب
Ҳамаи як нағма дар исботи воҷиб
همه یک نغمه در اثبات واجب
Қафас дар шаҳру булбул дар қафас на
قفس در شهر و بلبل در قفس نه
Ба ғайр аз биксон дар шаҳри кас на
به غیر از بیکسان در شهر کس نه
Ману дил дар чунин хуррами баҳорӣ
من و دل در چنین خرم بهاری
Тараби меҳмони з ҳар сӯи ногуворӣ
طرب مهمان ز هر سو ناگواری
Ба зиндони аҷали каси зору маҳбӯс
به زندان اجل کس زار و محبوس
Нўоснҷи тараннумҳои афсӯс
نواسنج ترنمهای افسوس
Дареғи ободи зиндони тараф бо ғам
دریغ آباد زندان طرف با غم
Ба кафи гулдаста аз гулҳои доғам
به کف گلدسته از گلهای داغم
Чу зиндони дахмаи зардушти кишон
چو زندان دخمهٔ زردشت کیشان
Куҳани сардобаи дайри кашишон
کهن سردابهٔ دیر کشیشان
Мушаббаки сақфаш аз оҳи асирон
مشبک سقفش از آه اسیران
Чу равзанҳои доми сайди гирон
چو روزنهای دام صید گیران
Чу каждуми анкабуташи дашна дар ком
چو کژدم عنکبوتش دشنه در کام
Луоби хӯни танида бар дару бом
لعاب خون تنیده بر در و بام
Магаси даравии чўзоғони ҷигари хор
مگس دروی چوزاغان جگر خوار
Ба хӯни оғишта то дили чангу минқор
به خون آغشته تا دل چنگ و منقار
Нигаҳбонон чу сарҳангони дӯзах
نگهبانان چو سرهنگان دوزخ
Ях аз оташ сиришта оташ аз ях
یخ از آتش سرشته آتش از یخ
Хунаки рӯйони оташи хуии саркаш
خنک رویان آتش خوی سرکش
Ба дилашони захм чун дар пунбаи оташ
به دلشان زخم چون در پنبه آتش
Нишеман онкӣ гуфтам ҳамнишин ин
نشیمن آنکه گفتم همنشین این
Ғаромат дар ман ва бар чархи нафрин
غرامت در من و بر چرخ نفرین
Аҷал карда бар он маҳбӯси бедод
اجل کرده بر آن محبوس بیداد
Ки зиндон хона шуд ҳамхонаи ҷаллод
که زندان خانه شد همخانه جلاد
Ба пои занҷир ва бар сари мӯии абтар
به پا زنجیر و بر سر موی ابتر
Сияҳ чун нахли мотами пой то сар
سیه چون نخل ماتم پای تا سر
зи баси колўдаҳи гирд ва ғубор аст
ز بس کالودهٔ گرد و غبار است
Рухам чун пои маҷнӯн хоксор аст
رخم چون پای مجنون خاکسار است
Ба рӯем Тифли ашк аз баҳри бозӣ
به رویم طفل اشک از بهر بازی
Буд пайваста дар гули муҳраи бозӣ
بود پیوسته در گل مهره بازی
Ба чашми ашки гулгуни пардаи афкан
به چشم اشک گلگون پرده افکن
Чу акси барги гул дар оби равшан
چو عکس برگ گل در آب روشن
Чамани бедору сархуши бахти айём
چمن بیدار و سرخوش بخت ایام
Марои чашми тамошои хуфта дар дом
مرا چشم تماشا خفته در دام
Хиромони олимии гулдаста дар даст
خرامان عالمی گلدسته در دست
Ман аз нилӯфарии занҷири пои баст
من از نیلوفری زنجیر پا بست
зи чандини гул ки дорад ранг ҳастӣ
ز چندین گل که دارد رنگ هستی
Насибам гашта нилӯфари парастӣ
نصیبم گشته نیلوفر پرستی
Сипеҳри нилгун дар сўки бахтам
سپهر نیلگون در سوک بختم
Чу нилӯфар зад андари нили рахтам
چو نیلوفر زد اندر نیل رختم
На зиндон равзанӣ дорад ба гулшан
نه زندان روزنی دارد به گلشن
Каз он чашмам шавад икзраҳи равшан
کز آن چشمم شود یکذره روشن
На раҳмӣ бе муруввати боғбон ро
نه رحمی بی مروت باغبان را
Ки чун бинад ба равнақи бӯстон ро
که چون بیند به رونق بوستان را
Ба шукри ҷилваи гулҳои хандон
به شکر جلوهٔ گلهای خندان
Кунад пажмурдаи баррагии назри зиндон
کند پژمرده برگی نذر زندان
Надонад роҳи зиндони боди ҷосус
نداند راه زندان باد جاسوس
Ки бар чашмам нагорд кӯҳли пои бӯс
که بر چشمم نگارد کحل پا بوس
зи атри гули намаки резад ба доғам
ز عطر گل نمک ریزد به داغم
Гулоб афшон кунад чашму димоғам
گلاب افشان کند چشم و دماغم
Чу бартобад Аннани бозгаштӣ
چو برتابد عنان بازگشتی
зи таррорӣ ба расми саргузаштӣ
ز طراری به رسم سرگذشتی
Занад бар гӯши гули мишкӣни баёнам
زند بر گوش گل مشکین بیانم
Бшўронди дили булбули забонам
بشوراند دل بلبل زبانم
Вагар гулро аз аз ин пайғом нангаст
وگر گل را از از این پیغام ننگست
На бо гул бо қабул бахт ҷангаст
نه با گل با قبول بخت جنگست
Ки орад аз ман ва аз бахти ман ёд
که آرد از من و از بخت من یاد
Ки лаънат бар ман ва бар бахти ман бод
که لعنت بر من و بر بخت من باد
Чаҳ бахтаст ин казу ҷуз ғам набинам
چه بختست این کزو جز غم نبینم
Ба маргаши кош дар мотам нишинам
به مرگش کاش در ماتم نشینم
Кӣми ман ваз чаҳ обу гули сириштам
کیم من وز چه آب و گل سرشتم
Ки чун Юсуф ба чашми хеши зиштам
که چون یوسف به چشم خویش زشتم
Гулами баҳр гулобам ме парастанд
گلم بهر گلابم می پرستند
Вагар хорам ба оташ ме фиристанд
وگر خارم به آتش می فرستند
Ба шаръи донишу аҳкоми бениш
به شرع دانش و احکام بینش
Ним навъе зи ҷинси офариниш
نیم نوعی ز جنس آفرینش
На дар ҳастӣ намудем рост будӣ
نه در هستی نمودم راست بودی
Адамро аз вуҷӯди мо дурудӣ
عدم را از وجود ما درودی
На махмурам на ҳушёрам на мастам
نه مخمورم نه هشیارم نه مستم
Дурусти офаринишро шикастам
درست آفرینش را شکستم
Илоҳӣ эй з науммат коми ҷони маст
الهی ای ز نامت کام جان مست
Чу оғозами сухани масту забони маст
چو آغازم سخن مست و زبان مست
Ту чун гуфтам баландӣ ёфт пастӣ
تو چون گفتم بلندی یافت پستی
з ман бархест нанг ва ном ҳастӣ
ز من برخاست ننگ و نام هستی
Чу дар гунҷад хаму паймона бо ҳам
چو در گنجد خم و پیمانه با هم
Намояди ршҳаҳ эй бар баҳри шабнам
نماید رشحه ای بر بحر شبنم
Кунун маъзӯрам аз густохи гӯйӣ
کنون معذورم از گستاخ گویی
Ки маъмурам ба ин густохи рўӣӣ
که مأمورم به این گستاخ روئی
Кӣми ман то ба ҳамдати лаби гушойам
کیم من تا به حمدت لب گشایم
Сурӯди арз ҳоле ме сароем
سرود عرض حالی می سرایم
Зиҳӣ ҳастӣ зи ту вайрону маъмур
زهی هستی ز تو ویران و معمور
Ту зулматро кунӣ холи рухи ҳур
تو ظلمت را کنی خال رخ حور
Тўӣии донои паии ифшоӣ ҳар ҳол
توئی دانا پی افشای هر حال
Балоғати муншии девони аъмол
بلاغت منشی دیوان اعمال
Улуламри ҳаваси бунёди дилҳо
اولوالامر هوس بنیاد دلها
Вале аҳди умеди ободи дилҳо
ولی عهد امید آباد دلها
Адам аз хонаи зодони вуҷӯдат
عدم از خانه زادان وجودت
Вуҷӯд офариниш кард ҷавдат
وجود آفرینش کرد جودت
Шикори орзӯии хомкорон
شکار آرزوی خامکاران
Баҳори обрӯии хоксорон
بهار آبروی خاکساران
Таманнояти ватангоҳи ғарибон
تمنایت وطنگاه غریبان
Тамошояти насиби баси насибон
تماشایت نصیب بس نصیبان
Тўӣӣ дар рӯй Лайлии ҷомаи гулгун
توئی در روی لیلی جامه گلگون
Тўӣӣ дар чашми маҷнӯни масту мафтӯн
توئی در چشم مجنون مست و مفتون
Агар бар гул агар бар хори пўим
اگر بر گل اگر بر خار پویم
зи шавқати зору нолон зор мӯем
ز شوقت زار و نالان زار مویم
Чу аз бахтам наёсоед тмнӣ
چو از بختم نیاساید تمنی
Нишинам барсари хоки тасаллӣ
نشینم برسر خاک تسلی
Илоҳигар зи номам нанг зояд
الهی گر ز نامم ننگ زاید
На санг аз кӯҳу лаъл аз санг зояд
نه سنگ از کوه و لعل از سنگ زاید
Марои зини нангу ном умедворӣ аст
مرا زین ننگ و نام امیدواری است
Ки нанги растгорӣ шармсорӣ аст
که ننگ رستگاری شرمساری است
Насимии даҳ гули шармандагӣ ро
نسیمی ده گل شرمندگی را
Муаттар кун димоғи бандагӣ ро
معطر کن دماغ بندگی را
Баротии даҳ зи девони наҷотам
براتی ده ز دیوان نجاتم
Бунаи меҳри набувват бар баротам
بنه مهر نبوت بر براتم
Ки аз хосияти он хотами бахт
که از خاصیت آن خاتم بخت
Кунам дӯши сулаймони пояи тахт
کنم دوش سلیمان پایهٔ تخت
зи коми аждаҳои рахтам ба даракаш
ز کام اژدها رختم به درکش
зи мавҷи замзами андари чашми таркиш
ز موج زمزم اندر چشم ترکش
Таҳамтани шевае дар кор ман кун
تهمتن شیوه ای در کار من کن
Ки бежани вори мардуми зини тағобун
که بیژن وار مردم زین تغابن
Адаб шартасту шарҳи ғам зарур аст
ادب شرطست و شرح غم ضرور است
Ғараз аҷзасту аҷз аз носабур аст
غرض عجز است و عجز از ناصبور است
Вагарнаи ман ки ва девон ҳастӣ
وگرنه من که و دیوان هستی
Шикояти мандӣу оташи парастӣ
شکایت مندی و آتش پرستی
Марои умри шикояти мухтасари бод
مرا عمر شکایت مختصر باد
Асоси ҳоҷатами зеру зибри бод
اساس حاجتم زیر و زبر باد
Чу ҳоҷати манди бахшеи одати тест
چو حاجت مند بخشی عادت تست
Ту донеи ҳоҷати ман ҳоҷати тест
تو دانی حاجت من حاجت تست