Худовандо дилами афсурдани омухт
خداوندا دلم افسردن آموخت
Назари дрдидаҳ аз дили мурданами сӯхт
نظر دردیده از دل مردنم سوخت
Ба нохуни грбкоўии оҳану санг
به ناخن گربکاوی آهن و سنگ
Ба ҳарҷо шуълае бинӣ бар авранг
به هرجا شعله ای بینی بر اورنگ
Ғаромати байн ки ин нокаси дили ман
غرامت بین که این ناکس دل من
На санг тавр шуд на санги оҳан
نه سنگ طور شد نه سنگ آهن
Ман ва ин дил ки гуми номи забони бод
من و این دل که گم نام زبان باد
Чунин дилҳо насиби душманони бод
چنین دلها نصیب دشمنان باد
Зхўни ин чунин дили хоки тан ба
زخون این چنین دل خاک تن به
Чунин дили туъмаи зоғу заған ба
چنین دل طعمهٔ زاغ و زغن به
Ба ҷои ин дили афсурдаи пайкар
به جای این دل افسرده پیکر
Дил парвонаам даҳ ё самандар
دل پروانه ام ده یا سمندر
Дили ришӣ аз он аҷзои ҷони риш
دل ریشی از آن اجزای جان ریش
Дилӣ каз ном ӯ гардад забони риш
دلی کز نام او گردد زبان ریش
Дилии ҳампояи фарёди булбул
دلی همپایهٔ فریاد بلبل
Дилии сайди гулу сайёди булбул
دلی صید گل و صیاد بلبل
Дилии сар то қадам чун шуълаи равшан
دلی سر تا قدم چون شعله روشن
Кашида кисвати фонӯс бар тан
کشیده کسوت فانوس بر تن
Ки чун парвона аш гардад ҳавои дор
که چون پروانه اش گردد هوا دار
Наад аз пардаи дили доғи дидор
نهد از پردهٔ دل داغ دیدار
Дилӣ аз рангу буи гул сиришта
دلی از رنگ و بوی گل سرشته
На ҳамчун тани зи об ва гул сиришта
نه همچون تن ز آب و گل سرشته
Дилии парвонаи парвози муҳаббат
دلی پروانه پرواز محبت
Ба сад ҷони хонаи пардози муҳаббат
به صد جان خانه پرداز محبت
Чунон мастам кун аз ҷомӣ ки доне
چنان مستم کن از جامی که دانی
Ки тоби мастяши ҳам худ туоне
که تاب مستیش هم خود توانی
з шавқӣ кун серумро саҷдаи Фрсоӣ
ز شوقی کن سرم را سجده فرسای
Ки шавқ аз сар надонам саҷда аз пой
که شوق از سر ندانم سجده از پای
зи чини ғами ҷабинами содаи гардон
ز چین غم جبینم ساده گردان
Кушодаи абрӯи терм аз бодаи гардон
گشاده ابرو ترم از باده گردان
Ба ҳар корам чу ҳиммат пешрав кун
به هر کارم چو همت پیشرو کن
Гиреҳ аз риштаи зори дил дарав кун
گره از رشته زار دل درو کن
Серумро тоҷи бахш аз бистари дард
سرم را تاج بخش از بستر درد
Лабамро роҳи даҳ аз соғари дард
لبم را راح ده از ساغر درد
Чаҳ бистари хобгоҳи моҳу хуршед
چه بستر خوابگاه ماه و خورشید
Чаҳ соғари ҷуръаи бахши ҷоми ҷамшед
چه ساغر جرعه بخش جام جمشید
Шаҳодатро шароби ҳуш ман кун
شهادت را شراب هوش من کن
Муҳаббатро гули оғӯш ман кун
محبت را گل آغوش من کن
Ҳар он хорӣ ки нанг аз вай нФўр аст
هر آن خاری که ننگ از وی نفور است
Маро дар кору ишқамро зарур аст
مرا در کار و عشقم را ضرور است
Набинад маърифат кун дар аёғм
نبیند معرفت کن در ایاغم
Харобот муҳаббат кун димоғам
خرابات محبت کن دماغم
Нбидии хонаи зоди нашъаи тавр
نبیدی خانه زاد نشئه طور
Казу мастӣ ва ҳушёрӣ шавад давр
کزو مستی و هشیاری شود دور
Ки ҳргаҳи сояаш дар соғар уфтад
که هرگه سایه اش در ساغر افتد
Ту гӯйии оташи андар миҷмар уфтад
تو گویی آتش اندر مجمر افتد
Ман ва навъе надомат зодагонем
من و نوعی ندامت زادگانیم
Ки чун ойина аз дили содгоним
که چون آئینه از دل سادگانیم
зи бас софӣ ниҳодем аз муҳаббат
ز بس صافی نهادیم از محبت
зи айби дигарон бар мости тӯҳмат
ز عیب دیگران بر ماست تهمت
Злўҳи дили нуқӯш ғайр бизадой
زلوح دل نقوش غیر بزدای
?хитои дигарон бар мо бибахшоӣ
خطای دیگران بر ما ببخشای
Шаби торику раҳбари дидаи аъамӣ
شب تاریک و رهبر دیده اعمی
Каромат кун чироғони таҷаллӣ
کرامت کن چراغان تجلی
зи нури ваҳдатами хотир бар афрӯз
ز نور وحدتم خاطر بر افروز
Ба таври руятами роҳӣ дар омӯз
به طور رؤیتم راهی در آموز
Диламро оқибати андешагии даҳ
دلم را عاقبت اندیشگی ده
Ниҳодамро шариъати пешагии даҳ
نهادم را شریعت پیشگی ده
Урӯҷии даҳ ба миъроҷи қабулам
عروجی ده به معراج قبولم
Раҳе бинмо ба даргоҳи расӯлам
رهی بنما به درگاه رسولم