Чу бар мағзи падари ин моҷарои рехт

چو بر مغز پدر این ماجرا ریخت

Ту гуфтӣ абри раҳмат бар гёрихт

تو گفتی ابر رحمت بر گیاریخت

Ба дил зад нштрӣ аз роҳи гӯшаш

به دل زد نشتری از راه گوشش

Ки бихўди гашт ва боз омад ба ҳушаш

که بیخود گشت و باز آمد به هوشش

Сухан аз лаби сафари нокарда то гӯш

سخن از لب سفر ناکرده تا گوش

Ҷавобаши чораи ҷӯӣ буду хомӯш

جوابش چاره جویی بود و خاموش

Паии ҳоҷати раво кардани зи ҷои ҷуст

پی حاجت روا کردن ز جا جست

Камар бар ҷону ҷонро бар миёни баст

کمر بر جان و جان را بر میان بست

Збими хуии чархи обнӯсӣ

زبیم خوی چرخ آبنوسی

Ҳмондми сохт тартиби арӯсӣ

هماندم ساخت ترتیب عروسی

Ҳар ончаш буд дар хотири захира

هر آنچش بود در خاطر ذخیره

Ки чашми ақл аз он май буд хира

که چشم عقل از آن می بود خیره

Бурун оварад баҳри равнақи кор

برون آورد بهر رونق کار

з ҳар ҷинсии яке Юсуф ба бозор

ز هر جنسی یکی یوسف به بازار

Таманноро ба сад пероя перост

تمنا را به صد پیرایه پیراست

Муҳайё шуд фурӯтар зи ончӣ май хост

مهیا شد فروتر ز آنچه می خواست

Чу ганҷи хотир аз андеша пардохт

چو گنج خاطر از اندیشه پرداخت

Бар духтар прессатон қосидии тохт

بر دختر پرستان قاصدی تاخت

Ки эй кошонаи тон аз ҳасани обод

که ای کاشانه تان از حسن آباد

Расед инак ба сӯии ҳиҷлаи домод

رسید اینک به سوی حجله داماد

Шумо ҳам ҷашни сур омода созед

شما هم جشن سور آماده سازید

Ҷаҳони хуррами баҳор аз бода созед

جهان خرم بهار از باده سازید

Замину осмонро таҳт то фавқ

زمین و آسمان را تحت تا فوق

Бёроӣид аз перояи завқ

بیارائید از پیرایهٔ ذوق

Ҳаводорони духтари ғофил аз кор

هواداران دختر غافل از کار

Ки абр интизор омад гуҳарбор

که ابر انتظار آمد گهربار

Чу он савти нишот афзо шунӯданд

چو آن صوت نشاط افزا شنودند

Дар сад хулд бар хотир гушӯданд

در صد خلد بر خاطر گشودند

Самоъ аз шавқи сар аз по наме ёфт

سماع از شوق سر از پا نمی یافت

зи шодии ханда бар лаб ҷо наме ёфт

ز شادی خنده بر لب جا نمی یافت

Шукри лаб чу шунид ин мужда бар хост

شکر لب چو شنید این مژده بر خاست

Қади худро ба чашм худ биёрост

قد خود را به چشم خود بیاراست

ШкФти андари дилаши завқи хиромӣ

شکفت اندر دلش ذوق خرامی

з ҳар гомии заминро дод комӣ

ز هر گامی زمین را داد کامی

Гирифта бар миёни домани кмрўор

گرفته بر میان دامن کمروار

Чу дасти ошиқон дар гардани ёр

چو دست عاشقان در گردن یار

Равон шуд чун гулистони шукуфта

روان شد چون گلستان شکفته

Ба домани гирди ҳасан аз роҳи рафта

به دامن گرد حسن از راه رفته

Гулистони насимаши хуфта бар гул

گلستان نسیمش خفته بر گل

Гулаши чашму гулобаши ашки булбул

گلش چشم و گلابش اشک بلبل

Надидаи чашми бад рӯй гул ӯ

ندیده چشم بد روی گل او

Қафас нашунида бонги булбул ӯ

قفس نشنیده بانگ بلبل او

Чу лухтӣ шуд Аннани ҷунбони шухӣ

چو لختی شد عنان جنبان شوخی

Аннан бартофт аз ҷавлони шухӣ

عنان برتافت از جولان شوخی

Ба рӯй зонуӣ машшота бинишаст

به روی زانوی مشاطه بنشست

Чу соғар бар лабу ойина дар даст

چو ساغر بر لب و آئینه در دست

Чу бинишаст аз хироми он нахли нави хез

چو بنشست از خرام آن نخل نو خیز

з гул шуд домани машшотаи лабрез

ز گل شد دامن مشاطه لبریز

Вале бар хубяши зевари гарон буд

ولی بر خوبیش زیور گران بود

Рахши машшотаи машшотагон буд

رخش مشاطهٔ مشاطگان بود

Рухи ма дар ниқоби соя ҳайф аст

رخ مه در نقاب سایه حیف است

Чунин рўӣӣ ба ин пероя ҳайф аст

چنین روئی به این پیرایه حیف است

Нигор оризаши хуррами баҳорӣ

نگار عارضش خرم بهاری

Баҳориро чаҳ ороед нигорӣ

بهاری را چه آراید نگاری

Замин чун гули зи хӯбии офарӣда

زمین چون گل ز خوبی آفریده

Лабаш чун ғунчае каз гули дамида

لبش چون غنچه ای کز گل دمیده

зи акси чеҳраи холи анбараш

ز عکس چهره خال عنبرش

Намӯд ӣ қатраи хӯн бар ҷабинаш

نمود ی قطرهٔ خون بر جبینش

зи анбари бӯи насими зулфи он гул

ز عنبر بو نسیم زلف آن گل

Шудаи мижгони шонаи шохи сунбул

شده مژگان شانه شاخ سنبل

Ба хуии шастаи рухи гулгуна ҳар дам

به خوی شسته رخ گلگونه هر دم

Ки гул зевар нахоҳад ғайри шабнам

که گل زیور نخواهد غیر شبنم

Чу бар тани пой то сар зевар орост

چو بر تن پای تا سر زیور آراست

Чу лؤлؤитар аз ҷайб садаф хост

چو لؤلؤی تر از جیب صدف خاست

Ба модар гуфт лаби масти табассум

به مادر گفت لب مست تبسم

Ки эй бахт аз ту шодоби тараҳҳум

که ای بخت از تو شاداب ترحم

Ба тартиби нишот оростан кӯш

به ترتیب نشاط آراستن کوش

Ба шавқ афзудану ғам костан кӯш

به شوق افزودن و غم کاستن کوش

Чу Мисри дили бёрои бому девор

چو مصر دل بیارا بام و دیوار

Ки инак мерасад Юсуф ба бозор

که اینک می رسد یوسف به بازار

Чамани перояи ҳасани нузҳати ойин

چمن پیرایه حسن نزهت آئین

Ба аз сад чини сўртхонаҳи чин

به از صد چین صورتخانهٔ چین

Чу бишунид ин бишорати модари пер

چو بشنید این بشارت مادر پیر

Ҷавони гашт аз тараб чун боди шабгир

جوان گشت از طرب چون باد شبگیر

Ба азми корсозӣ тунд бар ҷуст

به عزم کار سازی تند بر جست

Нашуд то корҳо омода нанишаст

نشد تا کارها آماده ننشست

Ба як фармон ки аз дили брзбони рехт

به یک فرمان که از دل برزبان ریخت

Матоъи кону дарё бо ҳам овехт

متاع کان و دریا با هم آویخت

Пас аз як ҳафтаи тартиби арӯсӣ

پس از یک هفته ترتیب عروسی

Замин дод осмонро хоки бӯсӣ

زمین داد آسمان را خاک بوسی

зи ҳардуи сӯй чун омода шуд кор

ز هردو سوی چون آماده شد کار

Мунаҷҷими нақш соъат зад ба паргор

منجم نقش ساعت زد به پرگار

зи ахтари соъат саъдӣ гузиданд

ز اختر ساعت سعدی گزیدند

Чу дар дар ришта толеъ кашиданд

چو در در رشتهٔ طالع کشیدند

Нўоснҷони маҷлиси хурраму шод

نواسنجان مجلس خرم و شاد

Супурдаи чашми ҷон дар роҳи домод

سپرده چشم جان در راه داماد

Ки кӣ чун шамъи бахт аз дар даройад

که کی چون شمع بخت از در درآید

Шаби парвонаро зулмати сроид

شب پروانه را ظلمت سرآید

Ҳамаи ғофили зи лаъибати бози гардун

همه غافل ز لعبت باز گردون

Ки то орад чаҳ нақш аз пардаи берун

که تا آرد چه نقش از پرده بیرون