Дар сайри акобри салафи мутолиа афтодааст ки дар азминаи мозӣаи иффатро яке аз хасоили арбаъа шимурдаанд , ва дар он фармӯдаанд : иффат иборатаст аз покдоманӣ ;у лафзи афиф бар он кас итлоқ кардандӣ ки чашм аз дидани номаҳрам ,у гӯш аз шунидани ғайбат ,у даст аз тасарруф дар моли дигарону забон аз гуфтори фоҳишу нафас аз ношоисти боздоштӣ . Чунин касро азиз доштандӣ . Ва инки шоир гуфта :

در سیر اکابر سلف مطالعه افتاده است که در ازمنه ماضیه عفت را یکی از خصایل اربعه شمرده‌اند، و در آن فرموده‌اند: عفت عبارت است از پاکدامنی؛ و لفظ عفیف بر آن کس اطلاق کردندی که چشم از دیدن نامحرم، و گوش از شنیدن غیبت، و دست از تصرف در مال دیگران و زبان از گفتار فاحش و نفس از ناشایست بازداشتی. چنین کس را عزیز داشتندی. و اینکه شاعر گفته:

Мисдоқи ҳамин маънӣаст . Гӯйанд ҳакимии мазаммат касе аз писар худ бишунид гуфт « ё банӣ молики трзии ани икўни блсонки молотрзии ани икўни алии бадани ғайрик ? » шахсеи шикоят дайгарӣ мекарду уюб ӯ бо Амиралмӯъминини ҳасани бен алӣ мегуфт Амиралмӯъминини алӣ бо писар гуфт : « ё банӣ назиҳ самъаки анҳу ?фонаи назари илои ахбси мо фии въоӣаҳи ФоФрғаҳи фии въоӣк » Мансури ҳаллоҷро чун бар дор карданд гуфт « дар кӯчакӣ бар шореъӣ май гузаштами овози занӣ аз бом шунидам аз баҳри назора ӯ боло нагиристам , акнӯн аз дор ба зер нигаристан куффорати он боло нигаристан медонам . »

مصداق همین معنی است. گویند حکیمی مذمت کسی از پسر خود بشنید گفت «یا بنی مالک ترضی ان یکون بلسانک مالاترضی ان یکون علی بدن غیرک؟» شخصی شکایت دیگری می‌کرد و عیوب او با امیرالمومنین حسن بن علی می‌گفت امیرالمومنین علی با پسر گفت: «یا بنی نزه سمعک عنه فانه نظر الی اخبث ما فی وعائه فافرغه فی وعائک» منصور حلاج را چون بر دار کردند گفت «در کوچکی بر شارعی می‌گذشتم آواز زنی از بام شنیدم از بهر نظاره او بالا نگریستم، اکنون از دار به زیر نگریستن کفارت آن بالا نگریستن می‌دانم.»