Акобри салафи адолатро яке аз фазойили арбаъа шимурдаанд ,у баннои умӯри маошу маъод бар он ниҳодаанд . Муътақиди эшон он бӯда ки « болъдли қомати алсмўоту аларз » ва худ маъмур « ани аллоҳи ёмри болъдли волоҳсон » . . . Бдоштндӣ . Бинобарин салотину умароу акобру вузарои доими ҳиммат бар ашоъти муъаддилату риояти умӯри раияту сипоҳии гмоштндӣ , ва онро сабаби давлату неки номии шнохтндӣ ; ва ин Қишмро чунон муътақид бӯдаанд ки авом низ дар муомилоту мшоркоти тариқи адолати кори Фрмўдндӣ ва гуфтандӣ :

اکابر سلف عدالت را یکی از فضایل اربعه شمرده‌اند، و بنای امور معاش و معاد بر آن نهاده‌اند. معتقد ایشان آن بوده که «بالعدل قامت السموات و الارض» و خود مامور «ان الله یامر بالعدل والاحسان»...بداشتندی. بنابراین سلاطین و امرا و اکابر و وزرا دایم همّت بر اشاعت معدلت و رعایت امور رعیت و سپاهی گماشتندی، و آن را سبب دولت و نیک‌نامی شناختندی؛ و این قسم را چنان معتقد بوده‌اند که عوام نیز در معاملات و مشارکات طریق عدالت کار فرمودندی و گفتندی: