Дамид боди диловезу буи ҷон оварад

دمید باد دلاویز و بوی جان آورد

Навиди кавкабаи гул ба гулистон оварад

نوید کوکبهٔ گل به گلستان آورد

Расед мавсими наврӯзу Ямани мақдам ӯ

رسید موسم نوروز و یمن مقدم او

Ба сӯй ҳар дилӣ аз хуррамӣ нишон оварад

به سوی هر دلی از خرمی نشان آورد

Шукуфа боз бихандеду лутфи ханда ӯ

شکوفه باز بخندید و لطف خندهٔ او

Нишот бо дили маҳзун ошиқон оварад

نشاط با دل محزون عاشقان آورد

Насим хаста шуду нотавон ва ме уфтад

نسیم خسته شد و ناتوان و می‌افتد

зи бскаҳи рахти раёҳин бӯстон оварад

ز بسکه رخت ریاحین بوستان آورد

Ҳазордастон дар васф рӯй лолау гул

هزاردستان در وصف روی لاله و گل

Ҳазор нағмау дастон ба достон оварад

هزار نغمه و دستان به داستان آورد

Ғуломи давлати онам ки бар канори чаман

غلام دولت آنم که بر کنار چمن

Нишасту бобати худ даст дар миён оварад

نشست و بابت خود دست در میان آورد

Сипедаи дам ки сабои баҳри шоҳидони баҳор

سپیده‌دم که صبا بهر شاهدان بهار

Ба арсаи чаман аз абр соябон оварад

به عرصهٔ چمن از ابر سایبان آورد

Чаҳ заррааст ки бар турра бунафша фишонд

چه ذره‌است که بر طرهٔ بنفشه فشاند

Чаҳ оби лутф ки бар рӯй арғавон оварад

چه آب لطف که بر روی ارغوان آورد

зи шавқи булбули шӯридаи дил ба гул мегуфт

ز شوق بلبل شوریده دل به گل میگفت

Биёи биё ки фироқати маро ба ҷон оварад

بیا بیا که فراقت مرا به جان آورد

Паём дод ба боди саҳари шукуфа ки хез

پیام داد به باد سحر شکوفه که خیز

Биё ки бе ту нафас бар наметавон оварад

بیا که بی‌تو نفس بر نمی‌توان آورد

Гули он замон ба чамани хусрав раёҳин шуд

گل آن زمان به چمن خسرو ریاحین شد

Ки раҳ ба маҷлиси султон Комрон оварад

که ره به مجلس سلطان کامران آورد

Ҷамоли ?данеи вдини онкии рои анвар ӯ

جمال دنیی ودین آنکه رای انور او

Шикаст дар мау хуршед осмон оварад

شکست در مه و خورشید آسمان آورد

Замонаи боз ба перонаи срҷўон зон шуд

زمانه باز به پیرانه سرجوان زان شد

Ки илтиҷо ба чунин давлат ҷавон оварад

که التجا به چنین دولت جوان آورد

Хитоби сӯсан аз онруӣ мекунанд озод

خطاب سوسن از آنروی میکنند آزاد

Ки номи бандагии шоҳ бар забон оварад

که نام بندگی شاه بر زبان آورد

Дар саломат ва иқбол шуд ба рӯйиши боз

در سلامت و اقبال شد به رویش باز

Ҳронкаҳ рӯй бад-ӣни давлат остон оварад

هرآنکه روی بدین دولت آستان آورد

Гирифт ҷумлаи ҷаҳони офтоб аз онкии паноҳ

گرفت جمله جهان آفتاب از آنکه پناه

Ба зери сояи чатр хдоигон оварад

به زیر سایهٔ چتر خدایگان آورد

Ҷаҳони пноҳои адли ту халқи олам ро

جهان پناها عدل تو خلق عالم را

зи ҷаври ҳодисаи парвона амон оварад

ز جور حادثه پروانهٔ امان آورد

Хуҷастаи калаки гуҳарбори анбари афшонат

خجسته کلک گهربار عنبر افشانت

Ба соилони хабари ганҷ шоягон оварад

به سائلان خبر گنج شایگان آورد

Кафи ту домани озу ниёзи пар дар кард

کف تو دامن آز و نیاز پر در کرد

Чу бахшиши ту амлро ба миҳмон оварад

چو بخشش تو امل را به میهمان آورد

Ту айни мӯъҷизу давлати нигар ки яксар мӯӣ

تو عین معجز و دولت نگر که یکسر موی

Хилофи рои ту ҳаркас ки дар гумон оварад

خلاف رای تو هرکس که در گمان آورد

Қазо ба қасди сараши теғ аз ниёам кашид

قضا به قصد سرش تیغ از نیام کشید

Қадар ба куштан ӯ тир дар камон оварад

قدر به کشتن او تیر در کمان آورد

Адуии ту зи фалаки тоҷ ва тахт ме талабед

عدوی تو ز فلک تاج و تخت می‌طلبید

Замона аз пай ӯ дор ва ресмон оварад

زمانه از پی او دار و ریسمان آورد

Ҳронкаҳи сркшӣӣ бо ту кард гардунаш

هرآنکه سرکشئی با تو کرد گردونش

Ба даргаи ту зи ногуҳ ба сар давон оварад

به درگه تو ز ناگه به سر دوان آورد

Ҷаҳони зумуррадӣ ва аз мардумии тиҳӣ шуда буд

جهان زمردی و از مردمی تهی شده بود

Улувва ҳимматати он расм дар ҷаҳон оварад

علو همتت آن رسم در جهان آورد

Ба коми хеши бимони ҷовдон ки бахти туро

به کام خویش بمان جاودان که بخت ترا

Замонаи муждаи иқбол ҷовдон оварад

زمانه مژدهٔ اقبال جاودان آورد