Бануш бода ки фасл баҳор ме ояд
بنوش باده که فصل بهار میآید
Навиди хуррамӣ аз рӯзгор ме ояд
نوید خرمی از روزگار میآید
зи абри қатраи оби ҳаёт май борад
ز ابر قطرهٔ آب حیات میبارد
зи боди нафхаи машк ттор ме ояд
ز باد نفخهٔ مشک تتار میآید
Барои равнақи базми муоширони лола
برای رونق بزم معاشران لاله
Гирифтаи ҷом мехушгувор ме ояд
گرفته جام می خوشگوار میآید
Миёни боғ ба сад лаб шукуфа механдад
میان باغ به صد لب شکوفه میخندد
Ки сабзаи мидмду гул ба бор ме ояд
که سبزه میدمد و گل به بار میآید
Димоғи шефтагонро ба ҷӯш мерад
دماغ شیفتگان را به جوش میرد
Хурӯши мурғ ки аз марғзор ме ояд
خروش مرغ که از مرغزار میآید
Ҳазор перҳан аз шавқ мекунад пора
هزار پیرهن از شوق میکند پاره
Ба гӯши ғунча чу банк ҳазор ме ояд
به گوش غنچه چو بانک هزار میآید
Ба боғи гурба бар атрофи шохи пиндорӣ
به باغ گربه بر اطراف شاخ پنداری
Кушодаи панҷаи борӣ шикор ме ояд
گشاده پنجه باری شکار میآید
Ба ҳар куҷо ки равад мурда зинда гирданд
به هر کجا که رود مرده زنده گرداند
Насим каз тараф ҷӯйбор ме ояд
نسیم کز طرف جویبار میآید
Кунун чу ғунчау гули ҳркҷо ки зиндаи длист
کنون چو غنچه و گل هرکجا که زندهدلیست
Ба зери сояи бед ва чанор ме ояд
به زیر سایهٔ بید و چنار میآید
Канори обу канор батон ғанимати дон
کنار آب و کنار بتان غنیمت دان
Кунун ки мавсими бӯс ва канор ме ояд
کنون که موسم بوس و کنار میآید
Ғуломи давлати онам ки масти сӯии чаман
غلام دولت آنم که مست سوی چمن
Гирифтаи дасти бутӣ чун нигор ме ояд
گرفته دست بتی چون نگار میآید
Ба боғи ҷилваи кунони гули ниҳодаи зар бар каф
به باغ جلوه کنان گل نهاده زر بر کف
Ба базми шоҳи ҷаҳон бо нисор ме ояд
به بزم شاه جهان با نثار میآید
Ҷамоли ?данеи вдини коФтоб ҳар рӯза
جمال دنیی ودین کافتاب هر روزه
Ба сӯии дарга ӯ банда вор ме ояд
به سوی درگه او بندهوار میآید
Хдоигони салотин ки давлат ӯ ро
خدایگان سلاطین که دولت او را
Мадади зи ҳазрат парвардгор ме ояд
مدد ز حضرت پروردگار میآید
Шҳикаҳи муждаи иқболу Комронӣ ӯ
شهیکه مژدهٔ اقبال و کامرانی او
зи авҷи торами нилӣ ҳисор ме ояд
ز اوج طارم نیلی حصار میآید
Фалаки хзоини ҷиноти остонаи ту
فلک خزاین جنات آستانهٔ تو
Куҷои сипеҳри барин дар шумор ме ояд
کجا سپهر برین در شمار میآید
Ба рӯзи маъракаи хуршеди теғи зан ҳар дам
به روز معرکه خورشید تیغ زن هر دم
зи захми теғи ту дар зинҳор ме ояд
ز زخم تیغ تو در زینهار میآید
зи боди найзаи оташи наҳиф чун обат
ز باد نیزهٔ آتش نهیب چون آبت
Адуии сӯхтаи дил хоксор ме ояд
عدوی سوخته دل خاکسار میآید
Ба ҳар тараф ки равад рояти ту нусрату фатҳ
به هر طرف که رود رایت تو نصرت و فتح
Пазирааш зи ямин ва ясор ме ояд
پذیرهاش ز یمین و یسار میآید
Хуҷастаи сояи чатри ҷҳонгшои туро
خجسته سایهٔ چتر جهانگشای ترا
зи ҳамнишинии хуршед ор ме ояд
ز همنشینی خورشید عار میآید
Ба бандагии ту ҳар кӯ нигаҳ кунад нангаш
به بندگی تو هر کو نگه کند ننگش
зи номи рустам ва Исфандиёр ме ояд
ز نام رستم و اسفندیار میآید
з гуфтаҳои касон арз мекунам байтӣ
ز گفتههای کسان عرض میکنم بیتی
Ки арзи карданаши ӣнҷо ба кор ме ояд
که عرض کردنش اینجا به کار میآید
зи умри брхўру дилро навиди шодии даҳ
ز عمر برخور و دل را نوید شادی ده
Ки буии давлатат аз рӯзгор ме ояд
که بوی دولتت از روزگار میآید
Ҳазор соли бимони Комрон ки давлати ту
هزار سال بمان کامران که دولت تو
Бидонча рой кунӣ комкор ме ояд
بدانچه رای کنی کامکار میآید